Πονος

Σημερα ξαναηρθες. Ηρθες παλι κατα το βραδυ, οπως συνηθως. Ειχα ηρεμησει για λιγο καιρο απο την παρουσια σου αλλα σημερα δε μπορεσα να σε αποφυγω.  Δε μπορεσα ποτε να καταλαβω τι ζητας απο μενα. Ακομα και τωρα που με ταλανιζεις το μονο που σκεφτομαι ειναι τι εκανα και ηρθες παλι κοντα μου.
Βαζω λιγη μουσικη για να ξεχαστω ομως ματαια. Εισαι εκει, εισαι εδω, εισαι παντου. Οπου και να παω σε νιωθω κοντα μου, στο κεφαλι μου μεσα. Δυναμωνω την ενταση. Δυναμωνεις και εσυ τη δικη σου. Αδιεξοδο. Ισως αυτο να θες απο μενα. Απλα να κανεις αισθητη την παρουσια σου και να φυγεις σταδιακα, οπως ακριβως ηρθες.
Ισως. Μπορει. Ομως δεν ειμαι σιγουρος. Και δε μπορω να συνεχισω με αυτη την αβεβαιοτητα. Ειχε περασει πολυς καιρος αφου σε ειχα αντιμετωπισει μεσα μου, ολα πηγαιναν καλα, κι ομως ηρθες. Ισως να πρεπει να ξαναπαω σε ειδικους, οπως μου λενε, ομως εχω βαρεθει. Ολοι ειναι αχρηστοι. Κανενας δε καταφερε να με βοηθησει πραγματικα. Αθλιοι τσαρλατανοι που το μονο που προσεφεραν ηταν μια χρονικα μικρη οαση μεσα σε ενα φαινομενικα ατελειωτο μαρτυριο.

Γυρναω στο χθες. Οταν ημουν ακομα μικρος. Αρκετα μικρος ωστε να μην ακολουθω τις συμβουλες κανενος. ''Κανε αυτο'', ''κανε εκεινο''. Εκανα ο,τι ηθελα, οποτε το ηθελα και τωρα...

Συνηθειες τοσων χρονων απεδωσαν καρπους. Καρπους δηλητηριωδεις τοσο στην αισθηση, οσο και στη οψη. Ποσο θα ηθελα να γυρναγα το χρονο πισω. Ματαιο. Και το χρονο να γυρναγα πισω, παλι τα ιδια θα εκανα. Πρωτα βγαινει η ψυχη βλεπεις...

Ασ΄τα αυτα ομως τωρα. Αυτα ειναι ονειρα θερινης νυκτος και αποψε, αν και θερινη η νυχτα, η πραγματικοτητα μου χτυπαει ψυχαναγκαστικα την πορτα. Πρεπει να ανοιξω. Πρεπει να ανταποκριθω. Να μη λυγισω απο την παρουσια σου.

H ωρα πηγε 6 το πρωι. Θελω να φωναξω αλλα ολοι γυρω μου κοιμουνται. Θελω να μιλησω σε καποιον. Να ουρλιαξω.

   

      



   
ΓΑΜΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΠΟΝΟΔΟΝΤΟ! ΠΑΛΙ ΜΑΤΙ ΔΕ ΘΑ ΚΛΕΙΣΩ ΑΠΟΨΕ!

Being back

Ενας χρονος και κατι. Μεγαλο hiatus. Λογικο μετα απο τετοιο opus. Φευ. Τι να σημαινει αραγε το φευ? Ποτε δε θα το μαθουμε.

Ως αλλος master g ΛΟΙΠΟΝ θα σας αφηγηθω μια παλια ιστορια μου. Μια ιστορια γεματη πονο, παθος και χυλοπιτα. Η ιστορια ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ. 

Ηταν θυμαμαι Ιουλιος, ο καυτοτερος των μηνων και εγω εβγαζα ακομα τριχες στα αρχιδια μου. Τωρα τις ξυριζω οποτε μπορειτε να καταλαβετε με απλες πραξεις για ποσο παλια μιλαμε. Σε εκεινο το μακρινο παρελθον λοιπον, τσαλαβουτουσα χαρουμενα στη θαλασσα ολημερις και καιγομουν στο pc ολονυκτις αν και δεν ειχα internet, πως το εκανα ενας θεος ξερει. Φιλοι πολλοι, καλοι οχι μιας και κανεις δε με καταλαβαινε. Μη με βλεπετε ετσι απλο, ειμαι αρκετα περιπλοκος. Ενας αγχωδης κυβος του Rubik αν θελετε. Κοπελα ομως πουθενα, ουτε με κυαλια. Οχι οτι δεν υπηρχαν γυρω μου, οχι βεβαια. Ναααα οι γυναικες αλλα τι να τις κανεις γυρω σου, πανω σου τις θες. 

Καθε μερα λοιπον εξω απο τις καφετεριες, μιας και ποτε δεν εμπαινα μεσα, μπας και γνωρισουμε και εμεις καμια καλη ωραια κοπελα απο τας Αθηνας. Με τα πολλα, εδεησε ο Κυριος και ΤΗ ΓΝΩΡΙΣΑ. Ηταν μια ντροπαλη κοπελιτσα στην ηλικια μου, μαντευω εβγαζε τριχες στο μουνακι της ακομα αν και νιωθω ελαφρως παιδερας λεγοντας το αυτο. Μικρη κοπελιτσα λοιπον, οχι τιποτα special αλλα ο μετριος ο μυλος ολα τα αλεθει. Ας την πουμε Ντινα για οικονομια χωρου. 

Η Ντινα λοιπον, ηταν απο την Αθηνα και ερχοταν στο χωριο μου για διακοπες το καλοκαιρι και το Πασχα. Τα Χριστουγεννα ισως μεταμορφωνοταν σε πασχαλιτσα και εκπληρωνε ευχες καρκινοπαθων παιδιων, δεν ξερω. Ειχε λιγες φιλες στο χωριο οποτε εγω τη βολευα παρα πολυ, αλλα δυστυχως τελικα δε τη βολεψα, but more on that later. Αφου τη γνωρισα με μια ηλιθια δικαιολογια του στυλ     '' γεια μηπως ομτσομνομνομομ?'' αρχισαμε να κανουμε παρεα. Πηγαιναμε μαζι καθε μερα για μπανιο και μου ελεγε για το πως ζει στην Αθηνα και ποσο βαρεμαρα ειναι η ζωη στο χωριο λες και εγω δε το ηξερα μωρη σνομπαρια γαμω το χριστο σου. Κι ομως, αυτη η σνομπαρια γαμω το χριστο της ειχε κατι θελκτικο πανω της. Ηταν τα ματια της τα γαλαζοπρασινα? Ηταν τα δαχτυλακια των ποδιων της που με καβλωναν καθε πρωι με τα σανδαλια της στο ποδηλατο? Δε θα το μαθουμε ποτε.

Τελικα ηταν τα δαχτυλα των ποδιων της.

Ο καιρος περναγε, ο Αυγουστος εστεκε βαρυς και συναμα λιγερος. Οπως και ο πουτσος μου για την Ντινα. Ηθελα να της κανω ο,τι εβλεπα στις τσοντες αλλα χωρις τα βρισιδια γιατι ενιωθα ασχημα οταν εβριζα κοριτσια. Ηθελα να της πω τοσα πολλα αλλα κολλαγα στο ''γεια τι κανεις?'' μιας και η ιδεα οτι δε θα την βλεπω μετα απο την πιθανοτατη χυλοπιτα μού μου γαμαγε το ειναι. Κι ομως απο την αλλη δεν αντεχα να τη βλεπω με το μαγιο της και να μη τη χουφτωνω συναινετικα. Λεω συναινετικα γιατι ειχα ουκ ολιγες χουφτωσει τα βυζια της ΚΑΤΑΛΑΘΟΣ στη παραλια οταν τσαλαβουταγαμε στα νερα του Ευβοικου.
Δεν πηγαινε αλλο, θα επρεπε να βρω ενα τροπο να ανεβω στα ματια της μπας και με θεωρησει alpha male και δε με απορριψει σε ενδεχομενο πεσιμο, αν και δεν υπηρχε και δευτερος αντρας στη σχεση μας, τι σκεφτομουν δε μπορω να καταλαβω. Αποφασισα λοιπον να γινω ηρωας στα ματια της. Πως ομως? Να δειρω κανα καγκουρα για παρτη της? Δεν μπορουσα γιατι οι καγκουρες αγνοουσαν την υπαρξη της και με εδερναν και σχετικα ευκολα. Να την πνιξω και να την σωσω οπως πλατσουριζαμε? Θα με περνουσε για σχιζοφρενη. Ασε που ελλοχευε και ο κινδυνος οντως να μου πνιγει γιατι ποτε δεν ημουν πολυ καλος στο κολυμπι. Καθε ιδεα πεταγοταν στον καλαθο των αχρηστων με χολλυγουντιανο μονταζ ενω επινα CAOTONIC. 

ΩΣΠΟΥ ΝΑΙ! Ή μαλλον οχι. Αλλη μια ηλιθια ιδεα. :/ 

AXA! ΝΑΙ! ΕΛΑ ΡΕ ΠΑΙΧΤΟΥΡΑ! THATS IT! GOT IT! FINALLY! IDEA! CA CHING! BA DOOM! EUREKA! WOO HOO! YESS! 

But more on that later.

Savoir vivre

Μετά από αρκετή απουσία, αρκετά δικαιολογημένη, γεια.

Πάνε μερικά φεγγάρια που έκλεισε ένα μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή μου. Από το τέλος του Ιουνίου, σταμάτησα το γυμναστήριο (χα! σας την έφερα γνωστοί και φίλοι). Δε μπορώ να πω ότι λυπάμαι γιατί ή αλήθεια είναι ότι σιχαίνομαι το γυμναστήριο και ο,τι μου προκαλεί ιδρώτα χωρίς να μου προκαλεί ευχαρίστηση μουμπλεμουμπλε. Και όχι αδικαιολόγητα. Δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ απολύτως λόγος να γυμνάζεσαι. Εκτός αν θες να γαμήσεις. Εκεί υπ - βασικά ούτε εκεί υπάρχει λόγος. Εν έτει 2012 δε μπορείς να λες ότι γυμνάζεσαι για να βρεις γκόμενα. Δεν είμαστε ούτε πρωτόγονοι να κυκλοφορούμε γυμνούλια, ούτε καγκούρια να κυκλοφορούμε με ρούχα 2 νουμερα μικρότερα. Και λέω ρούχα και όχι μόνο μπλούζα γιατί τώρα τελευταία παρατηρώ όλο και περισσότερους άντρες να φοράνε ασφυκτικά στενές φόρμες που προφανώς πνίγουν το πέος τους και το βλέπουμε να χαροπαλεύει μες στη μάπα μας. Αλλά δεν πειράζει. Αυτοί σκοτώνουν το σπέρμα τους και δε θα αναπαραχθούν. ΧΑΧΑ!


Αλλο 'γω. Εγώ πήγαινα επειδή είναι τσάμπα.

Επιστρέφοντας στο απεχθές θέμα του απεχθέστερου γυμναστηρίου, η εμπειρία μου εκεί μέσα μου έχει διδάξει μερικά πολύ βασικά πράγματα για το γυμναστηριακό savoir vivre τα οποία απόψε θα μοιραστώ μαζί σας.

Πρώτον, χέζεις πριν πας στο γυμναστήριο,  Όσο και να νυστάζεις, όσο και να βιάζεσαι (μαλάκα περίμενε στο μετρό, χέζω) σπρώξε μια αφράτη γιατί η αφράτη δεν ξεχνάει. Η αφράτη περιμένει. Και όταν σε θυμάται, συνήθως τρέχεις με διψήφιο αριθμό χιλιομέτρων στο διάδρομο ή έχεις μια βαριά μπάρα πάνω σου που δε μπορείς να σηκώσεις απότομα για να φύγεις γιατί έτσι θα σφιχτείς ακόμα με περισσότερο με αποτέλεσμα να θες να χέσεις ακόμα περισσότερο που οδηγεί αναπόφευκτα στην ανάγκη να σηκώσεις τη μπάρα πιο γρήγορα για να φύγεις οδηγώντας σε έτσι σε ένα φαινομενικά ατέρμονο αδιέξοδο. Οι νόμοι του ανθρωπίνου σώματος είναι τελικά ένα μεγάλο συμπαντικό αστείο.

Δεύτερον, ποτέ δεν κλάνεις. Μη φανταστείτε ότι το θεωρώ αγένεια, ή κάτι τέτοιο, Οχι. Συνήθως η κλανιά προέρχεται από τον αέρα που εισπνέεις όταν τρέχεις και πάει στο στομάχι. Οπότε δε μυρίζει καθόλου και είναι μικρή σε ποσότητα, και άρα, σε διάρκεια. Ή τουλάχιστον έτσι σε κάνουν να πιστεύεις, ντροπή στα ιατρικά βιβλία. Δεδομένης αυτής της νεοαποκτηθείσας γνώσης, σκέφτεσαι, ''αν προσπαθήσω λίγο, θα τη βγάλω σιγά, βαράνε και οι διάδρομοι συνέχεια σιγά μην ακούσουν τίποτα, ΜΟΥΑΧΑΧΑ!''. ΧΑ! (σε αντιδιαστολή με το προηγούμενο ΜΟΥΑΧΑΧΑ), η προσπάθεια ελέγχου της πορδής είναι μια σημαντική εγκεφαλική δεξιότητα και δυσπρόσιτη για τους κοινούς θνητούς. Οπότε αυτό που θεωρητικά θα ήταν μια ήσυχη ανακούφιση καταλήγει σε μια ηχητική παρωδία που είσαι σίγουρος ότι καλύφθηκε από τη βαβούρα του διαδρόμου και δε σε άκουσε η κοπέλ -ΩΠΑ ΓΙΑΤΊ ΦΕΎΓΕΙ ΡΕ Η ΚΟΠΕΛΑ?! Θα την πήραν τηλέφωνο και δεν θα το άκουσες λόγω του mp3 ναι ρε, τι άλλο? Κοίτα το πάτωμα όμως τώρα για κανά 10 λέπτο γιατί έχεις καιρό να το κάνεις.

Τρίτον, δεν υποτιμάς ποτέ τους νόμους της φυσικής. Η λέξη ισορροπία εκτός από ανατολίτικες παπάτζες που μόνο μερικοί ηλίθιοι σαν τους Ασιάτες θα πίστευαν, πολλές φορές είναι σημαντική για την όρθια στάση των πάγκων που βάζουν τα κιλά για τη μπάρα. Οπότε όταν η αναλογία αριστερής-δεξιάς πλευράς 90-35 kg καλό θα ήταν να μη διαταράσσεται με αφαιρετικές αλλαγές εκ δεξιών. Βέβαια, αυτά εμένα δε μου τα είχε πει κανείς για αυτό εγώ κάνω αυτό τον οδηγό, για να μαθαίνετε και να μην παθαινετε και όχι, δε μου έχει συμβεί ποτέ η παραπάνω ατυχία όσο κι αν χασκογελάτε τσογλανάκια εκεί πίσω, σας βλέπω.

Tέταρτον, ΔΕΣΕ ΤΑ ΚΟΡΔΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΡΙΝ ΠΑΣ ΓΙΑ ΔΙΑΔΡΟΜΟ ΑΛΛΙΩΣ YOU 'RE GONNA HAVE A BAD TIME.

Πέμπτον, ΑΝ ΔΕ ΔΕΣΕΙΣ ΤΑ ΚΟΡΔΟΝΙΑ ΣΟΥ ΜΗ ΠΑΡΕΙΣ ΚΑΙ 2 2ΚΙΛΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ROCKY ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΡΟΜΟ ΚΑΙ 2 ΞΕΦΤΥΛΙΚΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ.

Εκτον, ο σάκος του μποξ είναι για τους μποξέρ, όχι για σένα. Εννοώ εσένα αναγνώστη. Την επόμενη φορά που θα δεις σάκο του μποξ να κρέμεται στο γυμναστήριό σου μην κάνεις τίποτα. Κοίταξε τον. Σκέψου λίγο πόσο μοιάζει η ρουτίνα της ζωής σου με την επαναληπτική κίνησή του. Και μετά φύγε σιωπηλά. Μην δοκιμάσεις να ρίξεις μπουνιά γιατί το πιθανότερο είναι να σπάσεις τον καρπό σου και προς θεού, ΜΗ ΡΊΞΕΙΣ ΨΗΛΗ ΚΛΩΤΣΙΑ, ιδιαίτερα αν δεν είσαι ψηλός. Κινδυνεύεις με στραμπουληγμένο αστράγαλο (check), σπασμένο νύχι (check) και σκισμένο σορτσάκι (check).


Παραπάνω, προσπάθησα να κάνω κατανοητό γιατί θα πρέπει να αποφεύγουμε αυτό το ναό του διαβόλου. Είμαι σίγουρος πως πολλοί από σας που πάτε γυμναστήριο και σηκώνετε τριψήφιο αριθμό κιλών και χαίρεστε λες και είναι κανένα χρήσιμο skill θα πείτε: όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια.
Θα μπορούσα να σας πω ''και όποιος θέλει τα πολλά θα πάρει 2 παπάρια'' αλλά μετά θα πρέπει να αυτοκτονήσω τελετουργικά. Αυτή η counter-ατάκα είναι πιο παλιά και από κάτι που είναι πάρα πολύ παλιό και όποιος τη λέει ακόμα κρατάει πίσω την ανθρωπότητα σα σύνολο. Οπότε δε θα πω τίποτα. Θα σας κοιτάξω με το απαθές βλέμμα που με χαρακτήριζει και θα συνεχίσω τη ζωή μου. Πως νιώθετε καγκουράκια που δεν ασχολείται κανείς μαζί σας;

Αυτά από μένα τώρα, αι στην ευχή του Θεού.

Just let go!

Εχεις ακουσει ποτε Prolyphic & Reanimator? Πιθανοτατα οχι αν και κακως αφου το cd τους The Ugly Truth ειναι κατα πολλους ο χιπχοπ δισκος της χρονιας 2008. Δε θα κατσω να στο προτεινω βεβαια, ουτε να γραψω review για αυτον. Τουλαχιστον οχι εδω περα. Απλα το θεωρησα σαν μια καλη εισαγωγη αφου το cd τους με εκανε να βαλω σε μια σειρα 2-3 σκεψεις που κανω εδω και καιρο. Το ολο mood του cd ειναι οπως εχει ειπωθει σωστα μια βολτα στη βροχη. Οχι απο τις ωραιες και ρομαντικες με την κοπελα σου κατω απ' την ομπρελα σου. Απο τις μαυρες βολτες με το νερο να μπαινει στα παπουτσια σου.

Και γιατι μια τοσο φαινομενικα σκατα βολτα να σε κανει να ακουσεις το cd ή να γραψω εγω αυτο εδω το αρθρο? Γιατι ετσι ειναι η ζωη σου. Και η ζωη μου. Δηλαδη σε τελικη αναλυση ετσι ειναι ο,τι χρωμα και υφη να της δωσεις. Δεν ειναι τοσο ασχημη οσο θα νομιζες αυτη η βολτα αλλα σιγουρα θα μπορουσε να ηταν και καλυτερη. Ομως δεν ειναι καιρος για ονειρα. Οχι αυτη τη συγκεκριμενη εποχη. Γενικα μιλαω. Τα ονειρα δεν εχουν θεση παντου. Μερικες φορες απλα πρεπει να δεχτεις οτι το νερο μπαινει στο ποδι σου και παγωνεις χωρις να πεις: ''Θα μπορουσε να ειναι και καλυτερα/χειροτερα''. Φυσικα δε μιλαω για εξαιρεσεις του τυπου ''φοραω μποτα δερματινη στη βροχη'' και ''κοιμαμαι στη βροχη κλαιγοντας''. Οι μεν ειναι πολυ σνομπ για να διαβαζουν ακομα blogs και οι δε δεν εχουν internet. Οποτε πιανω εσένα και μενα.

Τωρα που γραφω, το δωματιο ειναι στη μεση κατασταση που ειναι παντα. Ουτε με πολυ θορυβο ουτε και νεκροταφειο. Ουτε μαζεμενο, ουτε πουτανα.  Κατι στη μεση. Περνωντας μεγαλο μερος της μερας μου λοιπον εδω, συνειδητοποιω σιγα σιγα οτι ολη η ζωη μου/σου, δηλαδη μεχρι τωρα, για αυριο δεν παιρνω κι ορκο, ειναι πανω κατω μια ευθεια γραμμη. Οχι χρονικη ρε. Για σκαμπανεβασματα μιλαω. Γινονται και αυτα αλλα στην συντριπτικη τους πλειοψηφια ειναι προς τα κατω.

Η συνειδητοποιηση οτι η καθημερινη ρουτινα σου, με εξαιρεση κανα θανατο, καναν ερωτα με χιλια δεκανοικια και μπαλωματα, ειναι αυτη που ειναι, ειναι μεγαλο και ταυτοχρονα δυσκολο πραγμα. Δε δεχεσαι πολυ ευκολα το γεγονος οτι δεν εισαι τοσο ξεχωριστος οσο σου λενε ολα αυτα τα χρονια.  Οταν ομως δεχτεις οτι η ζωη σου ειναι μια απλη επαναληψη με λιγες διαφοροποιησεις and this is as real as it gets, περνας σε μια αλλη πνευματικη κατασταση. Οχι απαραιτητα ανωτερη ή οτιδηποτε τετοιο. Απλα το πρισμα μεσα απο το οποιο κοιτας τη ζωη αλλαζει. Οχι αμεσα, αλλα σιγα σιγα. Σχεδον ανεπαισθητα. 



Με καταλαβαινεις τι θελω να σου πω?

Ποδηλατικη διαδρομη

Εκεί που κανεις τη βόλτα σου αργα το βραδυ με το ποδηλατο, γαμιέται ο Διας και βγαινει η αλυσιδα από το μπροστα δισκο. Σου βγαινει η Παναγία να τη βαλεις ξανα στη θεση της γεμιζοντας τα χερια σου με γρασσο τη μοναδικη φορα που βγηκες βολτα με λευκα ρουχα και μετα συνειδητοποιεις οτι σου εχει βγει η αλυσιδα ΚΑΙ απο το σασμάν ΚΑΙ απο την κασσετα οποτε απλα καβαλας το ποδηλατο και ''παιζεις'' με τις ταχυτητες μπας και μπει στη θεση της.

Ομως η θεα Τυχη ειναι πολυ πουτανα. Βασικα ειναι καριολα γιατι αμα ηταν πουτανα θα καθοταν και σε 'σενα. 2-3 φορές γρηγορο ανεβοκατεβασμα των ταχυτητων et voila! Κοκκαλωνει βιαια ο πισω τροχος και βλεπεις το σασμάν να εχει σφηνωθει αναμεσα στις ακτινες του τροχου και το ποδηλατο να σερνεται.

Βριζεις θεους και δαιμονες, το πετας στη μεση του δρομου απο τα νευρα σου μεχρι να θυμηθεις οτι εισαι στον παλιο κομβο Χαλκιδας-Αθηνας και αυτα τα πραγματα δε γινονται και αν γινονται δεν ΠΡΕΠΕΙ να γινονται, οποτε το πετας στο χαντακι μπραβομαλακαειναιπουδενπρεπεινασηκωνειςκιλααποτομα.

Απομενουν 5 χλμ διαδρομης με το σασμάν να κρεμεται σπασμενο απο την αλυσιδα και εσυ να σκεφτεσαι οτι:

α)πρεπει να μαθεις να ελεγχεις τα νευρα σου

β)πρεπει να μαθεις να επισκευαζεις το ποδηλατο μονος σου

γ)πρεπει να κουβαλας τουλαχιστον 0.50€ μαζι σου εστω για ενα μπουκαλακι νερο

δ)ΓΑΜΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΥΝΙ ΠΟΥ ΤΟ ΓΛΥΣΤΡΑΓΕ! ΤΕΤΟΙΑ ΩΡΑ ΒΡΗΚΕ!?

Υ.Γ: Οποτε μπορεσω, θα ανεβασω φωτογραφια με το διαλυμενο σασμάν.




                                                                       Update:

Καύλα

Μπαλκονάκι, sprite, εξεταστική, ησυχία, απογευματάκι, ηλιοβασίλεμα.

Καύλα


Y.Γ: Ζω μωρέ, ηρέμησε.

R.I.P.

Eύχομαι ο καριόλης που σε φαρμάκωσε να ψοφήσει. Και το εννοώ.
R.I.P. αγορίνα μου.

P.S: Να προσέχεις τον Προκόπη αν τον δεις πουθενά.

The Goats - Tricks of The Shade (1992)

Oι The Goats είναι σχετικά άγνωστοι. Λάθος. Τους The Goats δεν τους ξέρει σχεδόν κανείς εκτός από όσους πραγματικά έχουν ψάξει τη μουσική αυτή και ιδιαίτερα τη σκηνή της ανατολικής ακτής.

Είναι επίσης από τα πιο υποτιμημένα σχήματα στο hip hop.

Αποτελούνταν απο 3 MC's: τον Madd, τον Swayzack και τον Οatie Kato εκ των οποίων οι δύο πρώτοι είναι απόγονοι Αβοριγίνων γεγονός που αντανακλάται στους στίχους τους που είναι κατά κύριο λόγο κοινωνικοπολιτικού περιεχομένου.

Το ντεμπουτο τους, του οποίου την παραγωγή έχει εξ ολοκλήρου επιμεληθεί ο Joe "The Butcher" Nicolo, Tricks of The Shade είναι concept album που σημαίνει ότι τα κομμάτια και τα skit του δίσκου κινούνται γύρω από ένα ενιαίο άξονα.

O άξονας αυτός είναι η ιστορία δύο, μάλλον περίεργων παιδιών, του Chicken Little και του μικρότερου αδερφού του Hangerhead στην προσπάθεια τους να βρουν τη μητέρα τους σε ενα λούνα παρκ, το Uncle Scam's Welfare and Federally Funded Freakshow.

Τα skits του δίσκου είναι σχδόν ισάριθμα με τα κομμάτια του αφού η ιστορία προχωράει μέσα από τα skits των οποίων έναυσμα ή τέλος είναι το προηγούμενο ή επόμενο κομματι.

Η θεματολογία του δίσκου είναι καθαρά κοινωνικοπολιτική- μάλιστα το album έχει περιγραφεί ως era lp αφού σχολιάζει θέματα της επικαιρότητας της Αμερικής του '92 εκ των οποίων τα πιο πολλά τη διχάζουν ακόμα.

Skits σαν τα ''Rovie Wade, the Sword Swallower'' και ''Leonard Peltier in a Cage'' επί παραδείγματι καυτηριάζουν ακριβέστατα τις υποθέσεις που ταρακούνησαν την αμερικανική κοινή γνώμη.

Aπό τα κομμάτια του δίσκου ξεχωρίζουν (και είναι και τα αγαπημένα μου) τα ''Wrong Pot 2 Piss In'', ''Hip-Hopola'', ''Tricks of the Shade'' και ''Not Not Bad''.

Το τέλος του δίσκου αφήνει ένα ευχάριστο συναίσθημα, λυτρωτικό θα έλεγε κανείς αφού τελικά η δικαιοσύνει κάνει την παρουσία της αισθητή...

Summin' up, το album είναι must για κάθε ακροατή east coast hip hop αν και θεωρώ ότι οι απολιτίκ ακροατές δε θα το εκτιμήσουν όσο πρέπει.

Tracklist:

         

1. We Got Freaks
2. Typical American
3. Hangerhead Is Born
4. Whatcha Got Is Whatcha Gettin'
5. Columbus' Boat Ride
6. Ru Down wit da Goats
7. Cumin' in Ya Ear
8. Noriega's Coke Stand
9. Got Kinda Hi
10. Unodostresquattro
11. Georgie Bush Kids
12. Wrong Pot 2 Piss In
13. Hip-Hopola
14. Leonard Peltier in a Cage
15. ¿Do The Digs Dug?
16. Carnival Cops
17. TV Cops
18. Tattooed Lady
19. Tricks of the Shade
20. Not Not Bad
21. Rovie Wade, the Sword Swallower
22. Aaah D Yaaa
23. Drive-By Bumper Cars
24. Burn the Flag
25. Uncle Scam's Shooting Gallery

Οι Ελληνες δεν ξερουν να διασκεδαζουν!

Το ξερατε?!? Εγω οχι! Δηλαδη υποσυνειδητα το ηξερα αλλα χθες βγηκε στην επιφανεια του μυαλου μου!

Εκανα τη κλασσικη βολτα με ενα κολλητο, ας τον πουμε Αιμιλιο, και εκει που περιπατουσαμε παραλληλα στη ραδιενεργη μας παραλια, αρχισαμε να αφουγκραζομαστε κατι ψευτοbeat-ια. 

-''Το γνωστο κλαμπακι του χωριου θα 'ναι μωρε'' σκεφτηκαμε και ειπαμε να παμε ως εκει να δουμε τι ακριβως παιζει.

Φτανουμε... αλλα αρχιδια. Νεκρα το κλαμπακι.

-''Τι στον πουτσο'' λεω, '' στα ναυπηγεια κανουν παρτυ οι ναυτεργατες''?

-''Χαρχαρχαρ, you made a funi'' επισημαινε ο Αιμιλιος.

 Προχωραμε λιγο ακομα και συνειδητοποιουμε οτι τα beat-ια βγαιναν απο ταβερνα! ΤΑΒΕΡΝΑ ΜΑΛΑΚΑ ΜΟΥ!

Μεχρι να φτασουμε στην ταβερνα η μουσικη ειχε αλλαξει σε ζειμπεκικο με 2 γκομενες να φερνουν  σβουρες γυρω απο τον εαυτο τους ενω το επομενο κομματι στην playlist ηταν ΛΕ.ΠΑ!

Αν ειναι δυνατον! ΛΕ.ΠΑ!  

Και σαν να μην εφταναν ολα αυτα, σε λιγη ωρα καταλαβα οτι αυτο ηταν τραπεζι για βαφτισια!

Καθομαστε σε κατι παγκακια εκει κοντα στο ''γλεντι'' οχι γιατι μας αρεσε η μουσικη αλλα γιατι...

Ε γιατι ποσο να περπατησουμε πια γαμω τον αντιχριστο μου!?

...και αρχιζουμε να λεμε καμια μαλακια οταν το επομενο κομματι που σκαει με αποτελειωνει: Οriental my friend! Oriental! Και οχι απο τα καλα, ξερεις αυτα που ειναι ποιοτικα και οταν τα ακους φανταζεσαι ανατολες και μαλακιες. Οοοοχι. Αυτα που εχουν την ακριβη περιεκτικοτητα σε γυφτια ωστε να σηκωθουν να χορεψουν στα τραπεζια ολες οι πατσες του μαγαζιου! Και οχι απο αυτες που ειναι καλες, ξερεις γιατι εχεις κατι να πιανεις και δε νιωθεις σα να πηδας σκελετο. Οοοοχι. Αυτες που εχουν 2 φορες τα κιλα των προαναφερθεισων, εχουν σκουλαρικι στον αφαλο και το επιδεικνυουν καθε καλοκαιρι οπου και αν βρεθουνε!

Και τοτε συνειδητοποιησα τη ζοφερη πραγματικοτητα...         

         Οι Ελληνες δεν ξερουν να διασκεδαζουν!

Ξεχαστε την εικονα του Ζορμπα! Ξεχαστε τον Αντρα με αλφα κεφαλαιο που ειναι μπρατσωμενος, ηλιοκαμμενος και χορευει επειδη ΕΧΕΙ νταλκαδες και οι γυρω του δικαιως βαρανε παλαμακια.

Εν ετει 2010, ο καθε μαλακας και η καθε καρια σε οποια συγκεντρωση με μουσικη και να τους δεις, θα χορεψουν, ανεξαρτητως διαθεσης. Ο,τι χορος να 'ναι, δεν κολλανε. Ζειμπεκικο σε γαμο, χασαπικο σε 5ημερη, συρτακι σε κηδεια, τανγκο σε παρτυ γενεθλιων κ.ο.κ. Χιχι! κ.ο.κ! Cock! Χιχι!

Πανε οι εποχες που οταν εβγαινες να διασκεδασεις χορευες συρτακι και αλλους παραδοσιακους uplifting χορους. Τωρα μες στον πανικο του χορου μπορει να ακουσεις και χασαπικο μετα απο την ''Παπαλαμπραινα'' και στο καπακι να φυγει και ενας πεντοζαλης. Χωρις λογο. Απλα, γιατι ολα τους ειναι ελληνικοι χοροι.

Και μιλωντας για την ''Παπαλαμπραινα'', οι DJ's τι ρολο βαρανε σε ''γλεντια'' για βαφτισια? Τι παραπανω κανει ενας DJ σε ενα τραπεζι για βαφτισια ή σε ενα παιδικο παρτυ απο αυτο που θα εκανε ενας θειος, ξαδελφος, μπατζανακης εxeτερα εxeτερα? Βρηκανε ολοι οι καγκουρες τωρα και γινανε DJ's. ''DJ Jim'', ''DJ Sexy man'', ''DJ Κιτσος΄΄ κ.α.

Επισης για τον Ελληνα, τουλαχιστον για τον μεσο Ελληνα, η διασκεδαση συνεπαγεται νταβαντουρια. Ξερετε τι εννοω, μουσικη, φωνες και αρχιδιες. Και νταξ, δε μιλαω για κλαμπ οπου οκ, για το νταπα ντουπα πας αλλα ρε φιλε αναγνωστη, το κακο εχει παραγινει. Πας σε μια ταβερνα ή ενα εστιατοριο και δεν ακους ουτε τις σκεψεις σου απο τις συζητησεις. Μιλαμε πολυ δυνατα σα λαος ρε γαμω το shιστο μας! Και γελαμε πολυ δυνατα! Σαν να ακουμε πρωτη φορα στη ζωη μας αστεια!

Τωρα τελευταια αναδυεται και μια αλλη ζοφερη μαλακια απο τα εγκατα της καθυστερησης! Φωτογραφικη μηχανη σε ΚΑΘΕ εξοδο! Παντου! Κλαμπ, μπουζουκια, καφετερια, εκδρομη, ΠΑΝΤΟΥ! Λες και καθε εξοδος θα ειναι και η τελευταια! 

Και φυσικα την επομενη, uploading photo στο facebook με lame λεζαντα my ass:

ΔΑΠ Νομικης Κιαμος trelo pareaki. :D:D:D

Nuff said...

Απαντησεις κρισεως

-Οι πολιτικοι μας διελυσαν.

-Ερχονται δυσκολες μερες.

-Πας να μου παρεις τσιγαρα?

Ολο τετοιες μαλακιες ακουω οταν συζηταω με μεγαλους τωρα τελευταια. Ξερω οτι θα φαμε πουλι σε λιγο καιρο. Ξερω οτι οι κωλοι θα σφιξουν. Ολοι το ξερουμε. ΑΛΛΑ ΤΙ ΘΕΛΕΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΛΕΤΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ? ΑΝ ΕΙΧΑΤΕ ΚΑΡΚΙΝΟ, ΘΑ ΤΟ ΣΥΖΗΤΑΓΑΤΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ?! Οχι γιατι αυτη ειναι η λεξη απο Κ που ολοι φοβουνται και κανεις δε τη λεει και οταν τη λεω χτυπας ξυλο και με λες βλαμμενο. Ναι μανα, σε σενα μιλαω!

Ποιος τα εκανε ετσι?

Εσεις που τους ψηφιζατε! Και εσυ που διαβαζεις! Ναι ναι! Και εσυ! Και βεβαια φταινε και αυτοι αλλα μην κοροιδευομαστε.

Αν ξερεις οτι κυκλοφορουν λυσσασμενα ντοπερμαν στην αλανα, δεν αφηνεις τα παιδια σου να παιζουν μπαλα εκει.

Αν ξερεις οτι εχουν κλεψει 3 γειτονικα σπιτια, δεν αφηνεις ανοιχτη την μπαλκονοπορτα.

Comprente πιονια?

Α! Και μην ξεχασω!

ΩΠΑ!

Oι μπατσοι ειναι καλα παιδια (?)

Ειναι ή δεν ειναι? Υπαρχει αληθινος διαχωρισμος αναμεσα σε μπατσο και αστυνομικο ή ειναι σαν να λεμε Γιαννης/Γιαννακης? Και στην τελικη, πρεπει να φυγουν οι μπατσοι απο τον πλανητη? Τετοια ερωτηματα ταλανιζουν το μυαλο μου τις τελευταιες μερες και ειπα να ...

Βασικα εγω δεν πιστευω οτι ειναι καλα παιδια. Εννοω οτι οσους ξερω που μπηκαν στην αστυφυλακων, μπηκαν ειτε για τα σιγουρα λεφτα ειτε για τα σιγουρα λεφτα. Οχι οτι αυτο τους κανει κακα παιδια απαραιτητα. Παρταλια ναι, αλλα οχι κακα παιδια.

Αλλα στο ''παρταλια'' τιθεται και το ζητημα της εξουσιας. Γιατι οταν ενα παρταλι βρει την ευκαιρια, θα χρησιμοποιησει την εξουσια που ΤΟΥ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΔΩΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ για να εκμεταλλευτει καταστασεις και προσωπα. Δεν ειναι λιγες οι περιπτωσεις που εχουμε δει μπατσους να πουλανε ναρκωτικα που εχουν κατασχεσει, να λαδωνονται απο κλαμπ για να τα ειδοποιουν για ελεγχους, να πουλανε κροτιδες που εχουν κατασχεσει κ.α. Δηλαδη αυτοι που υποτιθεται οτι διαφυλασσουν το νομο, ειναι οι πρωτοι που τον καταπατουν. Βεβαια, δεν το κανουν ολοι αυτο, ας μην υπερβαλλω.

Απο την αλλη υπαρχει και το επιχειρημα ''ο μπατσος οτι ειναι λειτουργημα'' και οτι πολλοι γινονται μπατσοι για να εξυπηρετησουν τους πολιτες. Kαι εγω για αυτο το λογο ηθελα να γινω μπατσος μεχρι που εγινα 12 και εκοψα τις μαλακιες.

Περα απο την αποτυχημενη προσπαθεια μου να κανω πλακα, ο μονος τροπος να βοηθησει τον πολιτη ενας μπατσος, ειναι να γινει τροχονομος μπας και αρχισει να κοβει κλησεις σε μαλακες που τρεχουν και παρκαρουν παρανομα ή να κανει δουλεια γραφειου. Αντε και διωξη ηλεκτρονικου εγκληματος (που κι αυτοι μαλακιζονται τωρα τελευταια...) και εσωτερικων υποθεσεων για να καθαριζουν τη βρωμα.

Αν παλι πας: ΜΑΤ, ασφαλεια, ειδικος φρουρος γινεσαι κανονικα και με το νομο (ειδατε τι εκανα εδω?) υποχειριο της εξουσιας. Οι ματαζτηδες μοιραζουν ξυλο με υπερβαλλοντα ζηλο (να'τη και η ριμα...), οι ασφαλιτες δενουν ατομα σε πορειες απλα για να δικαιολογησουν το μισθο τους και οι ειδικοι φρουροι φυλανε τα κατακαθια.

Γενικα, δεν πιστευω οτι η δουλεια του αστυνομικου ειναι η προστασια του πολιτη αλλα η προστασια της εξουσιας.

Απο την αλλη, ειναι αναγκαιο κακο.Η σημερινη κοινωνια εχει ''αναγκη'' την αστυνομια. Αλλα σιγουρα οχι αυτη που εχουμε τωρα.

Summin' up:

Περιπλανωμενο Ημερολογιο

Σελιδα 1

Με λενε Χριστινα. Μολις βρηκα αυτο το τετραδιο κατω απο το κρεββατι στο κελι.


Βλεπω στην προηγουμενη σελιδα ενα ανορθογραφο κειμενο. Ενας Δημητρης λεει το εχει γραψει. Για junkie τον κοβω ή για αστεγο. Μαλλον το δευτερο. Τι σκατο θα εχει φαει κι αυτος. Απορω ομως πως βρεθηκε αυτο το τετραδιο εδω μεσα...
Τελος παντων.


Ειμαι κρατουμενη στο Α.Τ Καλλιθεας. Μαζι με αλλη 1 κοπελα και 5 αγορια. Ολους μας πιασανε στην πορεια για τον Αλεξη Γρηγοροπουλο. Καυλομπατσοι. Φωναζαμε συνθηματα κι οταν φτασαμε στην πλατεια σκασανε κατι μαλακες και αρχιζαν να πετανε πετρες σε αμαξια και σε μαγαζια. Χωθηκαν μεσα στην πορεια μας και μας πιασαν ολους! Αρχιδια! Δικοι τους ηταν, για να εχουν δικαιολογια να μας μπαγλαρωσουν!
Και τωρα? Μας εχουνε μαζι με κατι βαπορακια και κατι τοξικομανεις. Μαλακες. Απο την αλλη, εμεις πεσαμε στα μαλακα. Εμαθα για κατι κοπελιες που ημασταν μαζι στην πορεια και τις βαλανε στο ιδιο κελι μαζι με κατι μαστροπους. Δεν ειχανε χωρο λενε.


Και ολα αυτα γιατι?! Γιατι απλα δεν θελαμε να περασει ετσι η δολοφονια του πιτσιρικα! Γιατι δεν θελαμε να βγει παλι λαδι ο μπατσος.


Ωπ, περασε η ωρα. Θα ηρθε μαλλον η μανα μου. Λογικα θα την πηρανε τηλεφωνο για την εξακριβωση στοιχειων. Θα παρω αυτο το πραγμα μαζι μου, και θα δω τι θα κανω με αυτο.

START THE GAME!

Τι να απεγινε αραγε αυτο το παιδι? Μιλαω σοβαρα.

Επισης, ποιος μαλακας εβγαλε αυτο το βιντεο στη δημοσιοτητα? Κανεις δε σκεφτηκε το ρεζιλικι και την ταπεινωση που θα ενοιωσε ο πιτσιρικας αφου τον ειδε το μισο internet?

Kαι στην τελικη, γιατι κραζουν τοσο πολυ? Ακομα και ατομα που παιζουν φανατικα. Οι μισοι gamers εχουν βιωσει ιδιες καταστασεις αλλα κραζουν τα παλληκαρι που ουρλιαζει και λενε: ''Νταξ, και εγω εχω νευριασει με ενα παιχνιδι αλλα οχι και ετσι.'' Ψεμα...

Μεχρι και εγω εχω βαλει τα κλαμματα απο τα νευρα λογω video game που δεν ειμαι και κανας τρελος gamer. Ευτυχως βεβαια δεν εχω σπασει hardware. Ακομα...

Ps: Εχω δει το video εδω και 3 χρονια. Απλα τωρα το θυμηθηκα.

Παρελασεις και μαλακιες

Χωρις πολλες φανφαρες, μπαινω στο θεμα.

Τωρα με την γιορτη της 25ης Μαρτιου, ξαναηρθε η κλασσικη ''συζητηση'' για τις παρελασεις στο προσκηνιο. Bγηκανε ολοι οι στρατοκαυλοι και οι αριστεροι με τις δεξιες τσεπες να τοποθετηθουν υπερ και κατα αντιστοιχα. Προσωπικα εγω ειμαι κατα των παρελασεων αλλα θα προσπαθησω να το δω αντικειμενικα το θεμα.

Καταρχας, δεν πιστευω οτι παρελαυνοντας οι μαθητες σε στρατιωτικη διαταξη τιμανε τους προγονους τους. Ο δικος μου ο παππους σκοτωθηκε στον πολεμο αλλα ειμαι σιγουρος οτι δεν θα ηθελε να με βλεπει να παρελευνω σαν στρατιωτακι απο τα 12 ως τα 18 μου. Αν θελησω ποτε να τιμησω τους προγονους μου, δηλαδη τον παππου μου, θα παω να αναψω ενα κερακι ή ακομα καλυτερα θα κατσω να μαθω τι πραγματικα εγινε τοτε διαβαζοντας λιγο.

Ο πραγματικος σκοπος των παρελασεων κατ'εμε, ειναι η πληρης αφοσιωση και υποταγη των παιδιων και εν συνεχεια του λαου στην εξουσια και τα συμβολα της. Γι' αυτο εξ αλλου οταν οι παρελαυνοντες περνανε μπροστα απο τους επισημους, τους κοιτανε γυρνωντας επιδεικτικα το κεφαλι τους στα δεξια.

Ο στρατιωτικος βηματισμος ειναι δειγμα ομοιομορφιας, πραγμα ασυμβατο με την μαθητικη ηλικια.

Η σειρα με την οποια παρελαυνουν οι μαθητες εγειρει και αυτη πολλες ενστασεις, καθως θεωρειται ρατσιστικη αφου πρωτοι μπαινουν οι ψηλοι μαθητες και τελευταιοι αυτοι που τους κανανε τη ζωη πατινι στο δημοτικο, δηλαδη οι κοντοι. Ο διαχωρσμος κοριτσιων και αγοριων κατηγορειται ως σεξιστικος αφου διαχωριζει τα παιδια σε φυλα-στρατοπεδα.

Προσωπικα, αυτα τα επιχειρηματα με αφηνουν παγερα αδιαφορο γιατι, οπως και να το κανουμε, δεν γινεται να μπαινουν πρωτα οι κοντοι και μετα οι ψηλοι ή ο καθενας οπως θελει εφοσων μιλαμε για στρατιωτικη διαταξη, δηλαδη ΠΟΛΕΜΙΚΗ διαταξη. Οσο για τον διαχωρισμο κοριτσιων και αγοριων, δεν θα συνεχισω γιατι θα γινω κακος.

Κι ομως, παρολα αυτα, τα επιχειρηματα παρελασα συνολικα 8-9 φορες σε ολη τη μαθητικη μου ζωη. Και αυτο γιατι, οταν δεν εχεις ακομα χτισει τις αποψεις σου σε σταθερες βασεις, σε κανουν ο,τι θελουν οι τυχαρπαστοι γυμναστες και διευθυντες που σκοτωνονται να δειξουν στη τοπικη εξουσια και κοινωνια ποσο καλα πειθαρχημενοι και εθνικοφρονες ειναι οι μαθητες τους.

Re: :@

Η προηγουμενη αναρτηση μου ηταν τελειως αντανακλαστικη. Ηθελα να πω κατι που με ετρωγε αλλα δεν προλαβαινα και στην τελικη ουτε ηθελα να το πω εδω.

Η αληθεια ομως ειναι οτι αυτη τη στιγμη ολα ειναι γαμημενα. Big time!

Τελος παντων, θελω να πω με αυτο εδω το post οτι ισως να το κλεισω το μαγαζακι. Δεν ξερω ακομα.

Later.

:@

Ah fuck it! Everything is fucked up! Big time! 

Aargh!

Viva la Revolution... και τα αρχιδια μας κουνιουνται γιατι φυσαει ο ανεμος!

Παιδια στρατιωτες στο Σουδαν

Φτωχεια στην Κινα

Ελλειψη νερου λογω καταχρησης του απο μεταλλευτικες εταιρειες

Ελλειψη νερου λογω καταχρησης του απο μεταλλευτικες εταιρειες 2

Δεν διαθετουν φαρμακα κατα του Aids στην Αφρικη

Trafficking και Σεξουαλικη Εκμεταλλευση στην Ινδονησια

Η Κενυα στον εμφυλιο τς Σομαλιας

Κρυβουν τους αστεγους εν οψει των Χειμερινων Ολυμπιακων Αγωνων

Δουλεμποριο στον 21ο αιωνα

Κακοποιηση γυναικων

Εκμεταλλευση ανηλικων στη Λεσβο

Τα διαβασες? Οχι?! ΒΑΡΕΘΗΚΕΣ?!?!

ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΠΑΛΙΟΜΑΛΑΚΑ!

Σε ολο τον κοσμο υπαρχουν καταστασεις οπως αυτες οι οποιες με τον ενα ή με τον αλλο τροπο βολευουν εμας, τους δυτικους. Τους ανεπτυγμενους. Τους πολιτισμενους.

Και ολα αυτα για ποιον ρε καργιολια!? Για εμας και για τους υπολοιπους δυτικους μαλακες, για να χαριεντιζομαστε και να κλαιγομαστε στο μικροκοσμο μας. Για να μπουγελωνομαστε και να μπανιαριζομαστε 4 φορες τη μερα.Για να εχουμε να βλεπουμε τσοντες και οποτε μεγαλωσουμε, να γαμησουμε και καμια πουτανα ρωσιδα, ετσι, για να πουμε οτι ειμαστε αντρες.

Για να εχουμε διαμαντια και να τα αγοραζουμε φτηνα μπας και ριξουμε καμια γκομενα και φανουμε και πλουσιοι. Για να αγοραζουμε το κινητο φτιαγμενο στην Κινα απο 10χρονα που απο την υγρασια υποφερουν απο αρθριτιδα. Αλλα που θα παει... Καποτε θα ξυπνησουν και αυτοι. Οι αμορφωτοι. Οι απολιτιστοι. Καποτε θα παρουν τα  ΑΚ-47 που τους πουλαμε καθημερινα και θα μας κανουν κοσκινο!

Aνακοινωσις

Ladies and Gentlemen, με χαρα, λυπη, θλιψη, οργη, κυκλοθυμια, ευτυχια, και λοιπα αλλα μη εξαιρετεα συναισθηματα, σας ανακοινωνω οτι σταματω να γραφω ο,τι μαλακια μου κατεβει σε αυτο εδω το blog και ξεκιναω σε αυτο εδω.

Με τις υγειες σας

Disclaimer: Δεν σταματαω να γραφω εδω, dumbfucks! Aπλα η ωρα του παιδιου αλλαζει τοπο διαμονης και δημοσιευσης. 

Περιπλανωμενο Ημερολογιο

Καλησπερα. Δεν ξερω τι να γραψω. Δεν ξερω τι κανω για να ειμε ηληκρινησ. Θελω απλα να γραψω καπου αυτα που βλεπω και αυτα που σκευτομε. Ασ εινε καλα ο Δημητρησ που παει 3 Γιμνασιου και πεταξε το τετραδιο τον μαθηματικων του. Ο στιλοσ εινε κλεμενοσ και ντρεπομε για αυτο λιγο αλλα ελπιζω να μη λιψει σε κανενα.
Η ωρα εινε 3 το μεσημερι και καθομε σε ενα παγκακι κοντα στο συνταγμα. Πολησ κοσμοσ περναει γιρο μου. Χερομε για αυτο γιατι δεν ειμε μονοσ μου. Ολοι κιταζουν βιτρινεσ. Μερικοι μπενουν μεσα στα μαγαζια και αγοραζουν κιολασ! Εχω πολι καιρο να μπω σε ενα μαγαζι και να αγορασω κατι. Σινυθοσ κλεβω και δεν μου αρεσει καθολου ομοσ οταν δεν εχω να φαω δεν μπορω να σκευτω πολα πραγματα.
Και τωρα πειναω αλα εχει πολι κοσμο και δεν μπορω παρω κατι και να τρεξω. Θα περιμενω να αρεοσει λιγο η πλατια και θα ψαξω για κανενα πεταμενο σαντουιτσ σε κανα καδο και αν δε βρω και εκει θα ξανακλεψω. Γνοστη κινιση. Ρουτινα οποσ διαβασα καπου νομιζω τηλεοραση ιταν.


Εφτυχοσ ομοσ δεν ειμε μονοσ μου. Ειμαστε πολα ατομα. Πριν τρισ μερεσ γνορισα μια κοπελα. Ιρηνη τη λενε. Ωρεο ονομα. Καλη κοπελα μου φανικε. Η ιστορια τησ δεν εχει καμια σχεση με τη δικια μου. Αυτη ζουσε μια καλη ζοη λεει. Με σπιτι με φιλουσ με ικογενια μ απολα. Κατι εγινε ομοσ και βρεθικε στο δρομο. Μαζι με εμασ. Δεν μου ειπε. Μαλον θα ντρεπονταν.


Οχ! Ερχοντε παλι οι μπατσοι. Παλι θα μου κανουν σιστασεισ και θα με διοξουν. Μολισ βρω αλο μεροσ να κατσω θα ξαναγραψω.Φεβγω

200 δισεκατομμυρια κομματια παζλ

Κρυβω το προσωπο μου πισω απο χερια αλλων,

το στομα μου ειναι ισα-ισα τοσο ανοιχτo, ωστε να μπορει

καποιος να ριξει ενα νομισμα- να χορεψω, να τραγουδησω

ή να φτυσω ληγμενα fortune cookies;

Σε ολα τα ακουρδιστα οργανα παιζω τέλεια.

Αν μπορεις να αγορασεις την ατομικοτητα, εισαι απλα

ενα μερος της μαζας. Θες να μαθεις πώς ειναι το καρμα σου; Δεν εχω ιδεα,

διοτι η αιωνιοτητα απεχει μονο ενα σκελετο.

Τί να πω, δεν μπορω πραγματικα να προσφερω σε κατι,

αλλα ουτε και μπορω να χειροτερεψω τιποτα,

περπαταω ακομα, ψαχνοντας μια οικεια γωνια,

με στεγνα χειλη και την προχθεσινη βροχη μεσα στα παπουτσια.

Ηθελα ενα καθαρο κεφαλι, ομως αντιθετως τα εχω παιξει.

Να κυβερνησω θελω μονο σε μια πολη-φαντασμα, οτιδηποτε αλλο

θα ηταν ατιμο,

και εσυ θελεις απλα να δειχνεις ομορφος, να γινεις αποδεκτος απο τους αλλους,

να παραμεινεις στη μνημη τους, αλλα δυστυχως το ηλεκτρικο ρευμα δεν ειναι αρκετο

για την προσωπικη σου διαφημιστικη φωτεινη πινακιδα.

Ποιός αριθμος ειμαι στην στατιστικη σου;

Ποιός θα ημουνα στο πρωτοσελιδο του τυπου;

Τί θα σκεφτομουνα στην ηλίθια σου γιορτη;

Ποσες πετρες χωρανε στην παλαμη μου- αν καταφερω να την ανοιξω;

Δεν ειμαι κανενας αγωνιστης, ουτε προκειται να γινω,

μα οταν οι σωσιες σου με πλησιαζουν πολυ, ξεχναω τυχων προσωπικες απωλειες.

Σε καθε καρναβαλι ασφυκτιω στη μεταφιεση μου, και πεθαινω καθε

τρια δευτερολεπτα ή λεπτα.

Γυρναω τις κυριακες μια βολτα στο ποταμι, εσυ γυρνας ολη τη βδομαδα

γυρω απ' τον αξονα σου, σπαμε ο,τι εχει φτερα, ο,τι ειναι σημαντικο

καταληγει στα σκουπιδια, το μονο που μας μενει, ειναι η ασφαλτος και

χιλια χαμενα μπαλακια του γκολφ.

Μεχρι να σωσουμε τη γη, θα την εχουμε τεμαχισει σε 200 δισεκατομυρια κομματια παζλ.

Δεν εχω καμια ορεξη για παμε για παρτυ,

δεν εχω καμια ορεξη γιατι ο κοσμος ειναι χάλια,

δεν εχω καμια ορεξη για τα κολλημενα, ψευτοδιανοουμενιστικα σου σκατα,

νοημοσυνη διχως συναισθηματα ειναι μονο ενας υπολογιστης,

γραφω τις δηλωσεις μου σε ενα κομματι κωλοχαρτο και υστερα τραβαω το καζανακι,

η φυσικοτητα σου ταιριαζει περισσοτερο στις λαμπες νεον του δωματιου σου

και για αυτο η χαλαρη σου συμπεριφορα μου σπαει τ' αρχιδια.

Δεν ξερω αν πρεπει να σηκωσω ψηλα τη γροθια μου ή και τα δυο μου χερια με

ανοιχτες παλαμες, δε χρειαζομαι πλεον δασκαλους, ειμαι ηδη γαμημενος,

στα 60 μου χρονια θα νευριαζω επιδη ολοι θα περνανε με κοκκινο φαναρι, αλλα προς το

παρoν ειμαι 27, τσακωνομαι με πλουσιοπαιδα, για το ποια θα επρεπε να ηταν η αποστολη του

χιπχοπ, εχω πολυ λιγες απαντησεις και ακομα λιγοτερες ερωτησεις και ακουμπαω τα παντα

με χειμωνιατικα γαντια, για να κραταω τα παντα σε αποσταση.