i walked through fire and did not get burned

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 30, 2009

Ονειρα

Μετα απο πολυ καιρο απουσιας (με την οποια ελαμψα ο ατιμος!) ειπα να κατσω να γραψω κατι το οποιο μου εκανε εντυπωση πριν απο λιγες μερες. Ονειρα.

Δεν ειναι πολυ δυνατα μερικες φορες?
Ειτε σε τρομοκρατουν, ειτε σε συγκινουν, ειτε σου θυμιζουν προσωπα και βιωματα, τα ονειρα σε χαραζουν ανεξιτηλα. Μπορει να μην τα θυμασαι ολα αλλα μερικα μενουν για παντα στη μνημη σου. Ή τουλαχιστον η επιδραση τους πανω σου.

Κατι ομως που με στενοχωρει στα ονειρα ειναι η διαρκεια τους.
Και εξηγουμαι. Δεν ειναι σπαστικο εκει που πας να το ''φας το γκομενακι'' ή εκει που πας να πηδηξεις απο το αεροπλανο (ή δεν ξερω και εγω ποια ειναι η καβλα του καθενος) να ξυπνας?
Γιατι ρε πουστη μου να ξυπναω μολις παω να χαρω και εγω λιγο?Αφου ο,τι βλεπω στα ονειρα δεν θα το ζησω στην πραγματικη ζωη, γιατι πρεπει να το χασω?
Τελος παντων. Δεν αξιζει να χαλιεμαι για μικροπραγματα. Ας τα χαρω οσο διαρκουν!

Γι' αυτο και εγω απολαμβανω το ονειρο ή μαλλον την αναμνηση του που ειδα χθες!
Weeeee!!!

Τετάρτη, Αυγούστου 26, 2009

Ολοι εχουμε απο μια

Ολοι εχουμε απο μια.
Δεν τη θελουμε αλλα δεν γινεται και να την ξεφορτωθουμε.
Δεν γεννιομαστε εχοντας αλλα η αποκτηση της ειναι αναποφευκτη.
Μας ζοριζει και μας ποναει σε καθε ξυσιμο το οποιο δεν το κανουμε επιτηδες.
Μερικες μας τις προκαλουν αλλοι. Μερικες τις προκαλουμε εμεις σε εμας.

Αν παρατηρησεις τους γυρω σου θα τις δεις και εσυ. Φαινεται απο τις αντιδρασεις τους οταν καταλαθος τις ακουμπας με τα λογια σου. Ομως προσεξε, οι αντιδρασεις του καθενος διαφερουν οταν αναφερεσαι σε αυτες.
Δεν φευγουν ποτε απο πανω παρα μονο οταν κλεινουμε τα ματια μας καθε βραδυ μονο και μονο για να μας ξαναστοιχειωσουν για αλλη μια μερα.

Αν τις εχεις νοιωσει πανω σου και μεσα σου θα καταλαβεις για ποιο πραγμα μιλω...

Τρίτη, Αυγούστου 25, 2009

Σου εχει τυχει ποτε??

Σου εχει τυχει ποτε να εισαι ετοιμος να κλαψεις επειδη τσακωνονται οι γονεις και δεν αντεχεις αυτη τη μιζερια?
Να θες να φυγεις απο το σπιτι σου για παντα αλλα να φοβασαι να τους αφησεις μονους τους επειδη το σπιτι σου θα μετατραπει σε πεδιο μαχης?
Να νοιωθεις οτι υπαρχουν δυο ατομα μεσα σου? Ενα φτιαχτο και ενα αληθινο. Ενα παλιο και ενα καινουριο. Και αυτα τα δυο ατομα να πολεμουν μεσα σου με λυσσα το ενα με το αλλο κανοντας σε να χασεις τον υπνο σου, την ορεξη σου και την διαθεση σου γενικα?
Να θες να κοιμασαι ολη μερα για να αποφυγεις τους δαιμονες σου και αυτος ο καριολης ο υπνος να μην ερχεται?!
Να καταρρεει μεσα σου η εικονα που ειχες φτιαξει με τοσο κοπο για τον εαυτο σου?
Να θες να μιλησεις σε καποιον για ο,τι σε σαπιζει μεσα σου αλλα να μην εχεις κανεναν καταλληλο?
Το μυαλο σου να σου παιζει αρρωστημενα παιχνιδια και μολις βρισκεις τη γαληνη που τοσο αποζητας μεσα σου να αρχιζουν σιγα σιγα μοχθηρες φωνουλες να σου δηλητηριαζουν τη σκεψη σαν τοξικα αποβλητα σε ποταμι και μετα να πρεπει να ξαναρχισεις τις εργασιες αποκαταστασης απο την αρχη?
Να νοιωθεις σαν πατημενο σκατο ενω επρεπε να χαιρεσαι μαζι με ολους τους δικους σου για κατι που περιμενες καιρο?
Να θες να ξεχασεις καποια προσωπα και αυτα να ζουνε μεσα σου για πολυ καιρο παρα τις προσπαθειες σου να τα διωξεις?
Να εχεις βαρεθει τους φιλους σου αλλα να μην θες να κανεις αλλους?
Να ξερεις οτι δεν θελεις να συνεχισεις να κανεις αυτο που κανεις αλλα να μην θες να κανεις κατι αλλο?
Να θες να αλλαξεις ζωη αλλα να μην εισαι προθυμος να το κανεις για χιλιους δυο λογους που ουτε και εσυ τους ξερεις?


Εαν η απαντηση σε μια ή περισσοτερες απο αυτες τις ερωτησεις ειναι ναι, καλως ηρθες στο μαρτυριο μου... Κανε κουραγιο γιατι η διαδρομη ειναι ζορικη και ο προορισμος δεν θα αποδειχθει αξιος της στο τελος...

Τετάρτη, Αυγούστου 19, 2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ




ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ!!
ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ!!
ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ!!
ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ!!
ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ!!
ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ!!
ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ!!
ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ!!



Παρακαλειται, οποιος εχει ιδεα για το θεμα της επομενης αναρτησης να με ειδοποιησει.

ΑΜΕΣΩΣ!

Κυριακή, Ιουλίου 19, 2009

Τι τιτλο να βαλω εγω τωρα εδω?

Πριν απο λιγο ειδα ενα video clip στο πιο crazy, trendy, youth music καναλι ολων τον εποχων. Στο MAD! Oh yeah!!
Το τραγουδι ηταν της Lady Gaga. Αθλιο video clip μιας αθλιας τραγουδιστριας wannabe της οποιας η προηγουμενη δουλεια ηταν ο ''σωληνας'' απο οσα ξερω.
Δεν την κρινω για αυτο. Η δουλεια δεν ειναι ντροπη. Καθε αλλο. Ομως το να γινεις απο exotic dancer τραγουδιστρια ειναι σχεδον ακατορθωτο. Βεβαια στο video clip μαλλον εκανε μια αναδρομη στην προηγουμενη δουλεια της αφου σε καθε σκηνη την εβλεπες να φοραει λιγοτερα!

Και καπως ετσι συνεχιστηκε ολο το ποτ πουρι των τραγουδιων του καναλιου και ετσι αποφασισα να blogg-αρω τις σκεψεις μου.

Βασικα για την Lady Gaga δεν εχω κατι να πω. Ενα πιονι των πολυεθνικων ειναι για να ''πουλησουν'' μουσικη λες και ειναι εμπορευμα. Γι' αυτο και δεν την κατηγορω. Αυτους που κατηγορω ειναι τα ζωα που ονομαζονται μεσοι ακροατες και τις μουσικες επιλογες τους. Ειναι δηλαδη μια πλεινοτητα ατομων που τρωνε ο,τι τους πεταξει η μουσικη βιομηχανια και λενε και ευχαριστω απο πανω. Δεν με νοιαζει τι ακουει ο καθενας, επιλογη του ειναι, (επιλογη που λεει ο λογος βεβαια αφου με τοση διαφημιση και προπαγανδα δεν εχεις και πολλα περιθωρια επιλογης αλλα αυτο ειναι αλλη κουβεντα) εγω ομως τι χρωσταω να ακουω καθε μερα σε ραδιοφωνο και τηλεοραση αυτες τις ΜΑΛΑΚΙΕΣ? Γιατι πρεπει να ακουω μουσικη μονο απο το pc μου ή να αγοραζω cd τα οποια συνηθως ειναι και δυσευρετα ενω τα μουντζα που ακουνε rn'b να ακουνε τη μουσικη τους παντου? Δε λεω να κλεισουν ολοι οι σταθμοι που παιζουν τετοια μουσικη απλα να υπαρξουν και αλλοι που παιζουν κατι αλλο περαν του τσιφτετελο-pop και τα τοιαυτα.

Και δεν ειναι μονο η μουσικη ο λογος που κανω αυτη την αναρτηση παρα η αφορμη.
Ειναι το ολο lifestyle που προβαλλεται με καταιγιστικους ρυθμους απο τα ΜΜΕ.
Διαφημισεις, σειρες, ταινιες,video clips ολα αυτα σου προτεινουν απροκαλυπτα να κανεις τα παντα ωστε να θεωρεισαι φτασμενος. Ο σκοπος αγιαζει τα μεσα τα οποια μεσα ειναι η πουτανια, η απληστια, η υποκρισια, η ψευτομαγκια κ.α.
Ολα αυτα τα βρωμικα μεσα για να φτασεις στον σκοπο ο οποιος δεν ειναι καλυτερος απο αυτα. Τα λεφτα. Τα λεφτα και η δοξα. Μολις τα αποκτησεις αυτα εισαι μαγκας.

Και το κακο ειναι οτι αυτα τα στερεοτυπα περνανε και στη δικη μου γενια η οποια καθε αλλο παρα επαναστατικη ειναι. Ολοι οι γνωστοι μου απο το σχολειο ενα ονειρο εχουν: Να αγορασουν ενα γρηγορο αμαξι, να το τρεχουν, να εχουν μια μιζερη δουλεια και να ζουν μια πολυ πιο μιζερη ζωη.
Αξιες οπως ολιγαρκεια, τιμη, ηθικη, αυταρκεια αλτρουισμος κ.α τους ακουγονται γραφικες ενω πραγματικα ονειρα και φιλοδοξιες ειναι ανυπαρκτα. Τι ονειρα να εχει ενα 18 χρονο,ανεξαρτητως φυλου, οταν το μονο που θελει να κανει το καλοκαιρι μετα το σχολειο ειναι να βγαλει διπλωμα, να πηγαινει σε clubs να μεθαει να χορευει και να γαμαει-ιεται?

Πέμπτη, Ιουλίου 16, 2009

Τελος

Ενα ξερο γεια.

... ...

Αμηχανια...

Περιμενα μια απαντηση, οπως αλλωστε παντα μαζι σου.

Οχι ομως αυτη.

Χιλιοι προλογοι μεχρι να βρεις τον καταλληλο.

Μια φραση.

Χιλιες συγγνωμες μαζι με την ελπιδα να τα λεμε και μετα αυτο που εγινε σημερα.

Τι να πουμε? Δεν εχει μεινει τιποτα να πουμε.

Σε ολη τη διαδρομη σε κοιταζα, για να μην σε ξεχασω. Ποτε μου. Το σωμα σου, τα μαλλια σου, το προσωπο σου, ολα...

Οι δρομοι μας χωρισανε χωρις ουτε μια ματια.

Ενα καληνυχτα και ενα συγγνωμη απο σενα
ενα πνιχτο καληνυχτα απο μενα.

Ετσι. Απλα. Αδιαφορα. Τουλαχιστον για σενα.

Το μετανοιωνω που δεν σε κοιταζα οταν απομακρυνομουν. Ετσι θα με θυμοσουν οσο πιο πολυ γινεται.

Τελος παντων, ο,τι εγινε εγινε και δεν ξεγινεται.
Δυστυχως...

Το μονο που μου εχει απομεινει ειναι καποιες φωτογραφιες σου που με κανουν να βουρκωνω.
Δεν ξερω τι θα τις κανω.

Δεν θελω να σε ξεχασω ποτε.

Τοσα ονειρα δεν αξιζει να φυγουν ετσι.

Ομως οσο πιο πολυ σε βλεπω στις φωτογραφιες τοσο περισσοτερο μου λειπεις.

Δικοπο μαχαιρι.



Φευγω, παω να κλαψω κι αλλο...


Καληνυχτα για παντα μικρη μου..

Σάββατο, Ιουλίου 11, 2009

Κεικ σοκολατας

Έλεγξε τη λίστα με τα υλικά που αγόρασε για το κεϊκ σοκολάτας:
  • 60γρ αλεύρι
  • 3κσ κακάο σκόνη
  • 1κσ στιγμιαίο καφέ σκόνη
  • 1/2κ.γλ μπέικιν πάουντερ
  • 1/4κ.γλ αλάτι
  • 120γρ μαργαρίνη λιωμένη
  • 3κσ ζάχαρη άσπρη
  • 3κσ ζάχαρη ξανθή
  • 2 μεγάλα αβγά σε θερμοκρασία δωματίου
  • 2κ.γλ βανίλια άρωμα
  • 1κ.γλ εσάνς πικραμύγδαλου
  • 160γρ σταφίδες ξανθές
  • 1φλυτζ καρύδα τριμμένη
Είχε ότι χρειαζόταν για 16 μερίδες, εκτός από τις οδηγίες για την εκτέλεση της συνταγής.

Χαμογέλασε. Η συνταγή ήταν ζωντανή και ήταν μπροστά του, γραμμένη πάνω στο κορμί της κοπέλας του. Η μόνη λαχταριστή δυσκολία ήταν η λιωμένη και λίγο ζεστή σοκολάτα που είχε καλύψει το κορμί της! Για να διαβάσει τη συνταγή, θα έπρεπε να την ...απομακρύνει με την γλώσσα του. Αυτή ήταν η συμφωνία τους, το παιγνίδι τους και μετά θα του δινόταν.

Η πρώτη του κίνηση ήταν διερευνητική. Με τη γλώσσα χάραξε μια όσο μπορούσε ευθεία γραμμή πάνω στη κοιλιά της, «και πασπαλίζουμε την επιφάνεια με την υπόλοιπη καρύδα» διάβασε και σκέφτηκε πως σίγουρα δεν είναι αυτή η αρχή της συνταγής.

Χωρίς συγκεκριμένο πλάνο δράσης -έτσι για ζέσταμα- φίλησε τα στήθη της και ανακάλυψε δυο μεγάλα «Ο» να περικλείουν τα σημεία-που-οπωσδήποτε-πρέπει-να-φιλήσεις. Επιμένοντας λίγο περισσότερο στη περιοχή κοντά στο δεξί «Ο» εμφανίστηκε ο αριθμός «180», ενώ στο αριστερό η λέξη «ΠρΟ»! Πέρασε αργά και απολαυστικά τη γλώσσα του, απολαμβάνοντας τη διαδρομή, από τη μια άκρη έως την άλλη για να διαβάσει πως «ΠρΟθερμαίνουμε το φούρνο στους 18Ο».

Υπενθύμισε στον εαυτό του πως δεν υπήρχε χρόνος για χάσιμο...

Ξεκίνησε με τα χέρια της. Ένοιωσε τον σφυγμό της να χτυπά πάνω στα χείλη του, όταν άρχισε σιγά-σιγά να αποκαλύπτει στο μέσα μέρος του ενός βραχίονα ότι «Σε μέτριου μεγέθους μπώλ αναμειγνύουμε τα 5 πρώτα υλικά». Ένοιωσε να ερεθίζεται η απαλή περιοχή του άλλου της βραχίονα όταν τον άγγιξε, για να του αποκαλύψει πως «και σε ένα άλλο μπωλ χτυπάμε τα αυγά, τη ζάχαρη, τη μαργαρίνη και το εσάνς».

Ακούμπησε απαλά τα χείλη του πάνω στα δικά της, ίσα που να τα νοιώσει. Φίλησε προσεκτικά τα βλέφαρά της και δάγκωσε διακριτικά τους λοβούς των αυτιών της. Άφησε τη γλώσσα του να κυλίσει πάνω στο μακρύ λαιμό της και ανακάλυψε δύο σειρές από λέξεις: «Κατόπιν προσθέτουμε σ' αυτά λίγο-λίγο το μείγμα του αλευριού ανακατεύοντας συνεχώς», «και τέλος τις σταφίδες και τη μισή καρύδα» ...να κρέμονται και οι δυο σαν κοσμήματα γύρω από το λαιμό της.

Αποφάσισε να κατέβει χαμηλότερα, αναζητώντας τα κομμάτια της κρυμμένης συνταγής, στο εσωτερικό των μηρών της. Άγγιξε την ευαίσθητη επιδερμίδα και άσκησε λίγο μεγαλύτερη πίεση με τη γλώσσα του, αποκαλύπτοντας ότι «Κατόπιν προσθέτουμε σ' αυτά λίγο-λίγο το μείγμα του αλευριού ανακατεύοντας συνεχώς» στον ένα της μηρό, «και τέλος τις σταφίδες και τη μισή καρύδα» στον άλλον. Φύσηξε απαλά με την ανάσα του στα καθαρά σημεία και την είδε να ανατριχιάζει.

Έχανε τον έλεγχο! Η διαδρομή που επέλεξε τον οδήγησε στο πάνω μέρος του στήθους της. Ακολούθησε με τα χείλη του την ανατομία της περιοχής, νοιώθοντας σαν σκιέρ που βουτά σε ανεξερεύνητη πλαγιά, κινδυνεύοντας ανά πάσα στιγμή να χάσει τον έλεγχο και τη σανίδα να αφήνει πίσω τα ίχνη της: «Βάζουμε τη ζύμη σε αντικολλητικό ταψί 20εκ.». Ήταν σίγουρος πως η επόμενη πρόταση, ήταν η πρώτη που αποκάλυψε, «και πασπαλίζουμε την επιφάνεια με την υπόλοιπη καρύδα».

Ένοιωσε σαν τον Μωυσή μπροστά στη φλεγόμενη βάτο, να του αποκαλύπτονται οι 10 γραμμές της συνταγής. Πέρασε λίγο νευρικά χαμηλά στη κοιλιά της και την ένοιωσε να αντιδρά …όπως το περίμενε. «Ψήνουμε το κέικ για μισή ώρα περίπου» διάβασε και ένοιωθε πως ψηνόταν ο ίδιος.

Εκείνη, αναστέναξε. Τα χέρια της γραπώθηκαν από το σεντόνι και το κορμί της πήρε τη στάση τελικού σίγμα. Η αναπνοή της έγινε βαριά, «σε θέλω» του ψιθύρισε και εκείνος τη φίλησε με πάθος. Τη συνέχεια μπορούσε να τη φανταστεί αφού η συνταγή ήταν για 16 άτομα, «Το κόβουμε σε 16 ίσα κομμάτια όταν είναι ακόμα ζεστό».

Αγκάλιασε ολόκληρα τα στήθη της κάνοντας στην αρχή κυκλικές και απαλές κινήσεις, για να δυναμώσει στη συνέχεια σιγά-σιγά τη πίεση. Η ανάσα του, που έγινε λίγο πιο βαριά, της γαργαλούσε το λαιμό, «μη σταματάς» του είπε…



ΥΓ. Η συνταγή είναι από το site της Αιμιλίας Βασιλοπούλου, www.all-diet.gr.