Τελος

Ενα ξερο γεια.

... ...

Αμηχανια...

Περιμενα μια απαντηση, οπως αλλωστε παντα μαζι σου.

Οχι ομως αυτη.

Χιλιοι προλογοι μεχρι να βρεις τον καταλληλο.

Μια φραση.

Χιλιες συγγνωμες μαζι με την ελπιδα να τα λεμε και μετα αυτο που εγινε σημερα.

Τι να πουμε? Δεν εχει μεινει τιποτα να πουμε.

Σε ολη τη διαδρομη σε κοιταζα, για να μην σε ξεχασω. Ποτε μου. Το σωμα σου, τα μαλλια σου, το προσωπο σου, ολα...

Οι δρομοι μας χωρισανε χωρις ουτε μια ματια.

Ενα καληνυχτα και ενα συγγνωμη απο σενα
ενα πνιχτο καληνυχτα απο μενα.

Ετσι. Απλα. Αδιαφορα. Τουλαχιστον για σενα.

Το μετανοιωνω που δεν σε κοιταζα οταν απομακρυνομουν. Ετσι θα με θυμοσουν οσο πιο πολυ γινεται.

Τελος παντων, ο,τι εγινε εγινε και δεν ξεγινεται.
Δυστυχως...

Το μονο που μου εχει απομεινει ειναι καποιες φωτογραφιες σου που με κανουν να βουρκωνω.
Δεν ξερω τι θα τις κανω.

Δεν θελω να σε ξεχασω ποτε.

Τοσα ονειρα δεν αξιζει να φυγουν ετσι.

Ομως οσο πιο πολυ σε βλεπω στις φωτογραφιες τοσο περισσοτερο μου λειπεις.

Δικοπο μαχαιρι.



Φευγω, παω να κλαψω κι αλλο...


Καληνυχτα για παντα μικρη μου..

Κεικ σοκολατας

Έλεγξε τη λίστα με τα υλικά που αγόρασε για το κεϊκ σοκολάτας:

• 60γρ αλεύρι
• 3κσ κακάο σκόνη
• 1κσ στιγμιαίο καφέ σκόνη
• 1/2κ.γλ μπέικιν πάουντερ
• 1/4κ.γλ αλάτι
• 120γρ μαργαρίνη λιωμένη
• 3κσ ζάχαρη άσπρη
• 3κσ ζάχαρη ξανθή
• 2 μεγάλα αβγά σε θερμοκρασία δωματίου
• 2κ.γλ βανίλια άρωμα
• 1κ.γλ εσάνς πικραμύγδαλου
• 160γρ σταφίδες ξανθές
• 1φλυτζ καρύδα τριμμένη

Είχε ότι χρειαζόταν για 16 μερίδες, εκτός από τις οδηγίες για την εκτέλεση της συνταγής.

Χαμογέλασε. Η συνταγή ήταν ζωντανή και ήταν μπροστά του, γραμμένη πάνω στο κορμί της κοπέλας του. Η μόνη λαχταριστή δυσκολία ήταν η λιωμένη και λίγο ζεστή σοκολάτα που είχε καλύψει το κορμί της! Για να διαβάσει τη συνταγή, θα έπρεπε να την ...απομακρύνει με την γλώσσα του. Αυτή ήταν η συμφωνία τους, το παιγνίδι τους και μετά θα του δινόταν.

Η πρώτη του κίνηση ήταν διερευνητική. Με τη γλώσσα χάραξε μια όσο μπορούσε ευθεία γραμμή πάνω στη κοιλιά της, «και πασπαλίζουμε την επιφάνεια με την υπόλοιπη καρύδα» διάβασε και σκέφτηκε πως σίγουρα δεν είναι αυτή η αρχή της συνταγής.

Χωρίς συγκεκριμένο πλάνο δράσης -έτσι για ζέσταμα- φίλησε τα στήθη της και ανακάλυψε δυο μεγάλα «Ο» να περικλείουν τα σημεία-που-οπωσδήποτε-πρέπει-να-φιλήσεις. Επιμένοντας λίγο περισσότερο στη περιοχή κοντά στο δεξί «Ο» εμφανίστηκε ο αριθμός «180», ενώ στο αριστερό η λέξη «ΠρΟ»! Πέρασε αργά και απολαυστικά τη γλώσσα του, απολαμβάνοντας τη διαδρομή, από τη μια άκρη έως την άλλη για να διαβάσει πως «ΠρΟθερμαίνουμε το φούρνο στους 18Ο».

Υπενθύμισε στον εαυτό του πως δεν υπήρχε χρόνος για χάσιμο...

Ξεκίνησε με τα χέρια της. Ένοιωσε τον σφυγμό της να χτυπά πάνω στα χείλη του, όταν άρχισε σιγά-σιγά να αποκαλύπτει στο μέσα μέρος του ενός βραχίονα ότι «Σε μέτριου μεγέθους μπώλ αναμειγνύουμε τα 5 πρώτα υλικά». Ένοιωσε να ερεθίζεται η απαλή περιοχή του άλλου της βραχίονα όταν τον άγγιξε, για να του αποκαλύψει πως «και σε ένα άλλο μπωλ χτυπάμε τα αυγά, τη ζάχαρη, τη μαργαρίνη και το εσάνς».

Ακούμπησε απαλά τα χείλη του πάνω στα δικά της, ίσα που να τα νοιώσει. Φίλησε προσεκτικά τα βλέφαρά της και δάγκωσε διακριτικά τους λοβούς των αυτιών της. Άφησε τη γλώσσα του να κυλίσει πάνω στο μακρύ λαιμό της και ανακάλυψε δύο σειρές από λέξεις: «Κατόπιν προσθέτουμε σ' αυτά λίγο-λίγο το μείγμα του αλευριού ανακατεύοντας συνεχώς», «και τέλος τις σταφίδες και τη μισή καρύδα» ...να κρέμονται και οι δυο σαν κοσμήματα γύρω από το λαιμό της.

Αποφάσισε να κατέβει χαμηλότερα, αναζητώντας τα κομμάτια της κρυμμένης συνταγής, στο εσωτερικό των μηρών της. Άγγιξε την ευαίσθητη επιδερμίδα και άσκησε λίγο μεγαλύτερη πίεση με τη γλώσσα του, αποκαλύπτοντας ότι «Κατόπιν προσθέτουμε σ' αυτά λίγο-λίγο το μείγμα του αλευριού ανακατεύοντας συνεχώς» στον ένα της μηρό, «και τέλος τις σταφίδες και τη μισή καρύδα» στον άλλον. Φύσηξε απαλά με την ανάσα του στα καθαρά σημεία και την είδε να ανατριχιάζει.

Έχανε τον έλεγχο! Η διαδρομή που επέλεξε τον οδήγησε στο πάνω μέρος του στήθους της. Ακολούθησε με τα χείλη του την ανατομία της περιοχής, νοιώθοντας σαν σκιέρ που βουτά σε ανεξερεύνητη πλαγιά, κινδυνεύοντας ανά πάσα στιγμή να χάσει τον έλεγχο και τη σανίδα να αφήνει πίσω τα ίχνη της: «Βάζουμε τη ζύμη σε αντικολλητικό ταψί 20εκ.». Ήταν σίγουρος πως η επόμενη πρόταση, ήταν η πρώτη που αποκάλυψε, «και πασπαλίζουμε την επιφάνεια με την υπόλοιπη καρύδα».

Ένοιωσε σαν τον Μωυσή μπροστά στη φλεγόμενη βάτο, να του αποκαλύπτονται οι 10 γραμμές της συνταγής. Πέρασε λίγο νευρικά χαμηλά στη κοιλιά της και την ένοιωσε να αντιδρά …όπως το περίμενε. «Ψήνουμε το κέικ για μισή ώρα περίπου» διάβασε και ένοιωθε πως ψηνόταν ο ίδιος.

Εκείνη, αναστέναξε. Τα χέρια της γραπώθηκαν από το σεντόνι και το κορμί της πήρε τη στάση τελικού σίγμα. Η αναπνοή της έγινε βαριά, «σε θέλω» του ψιθύρισε και εκείνος τη φίλησε με πάθος. Τη συνέχεια μπορούσε να τη φανταστεί αφού η συνταγή ήταν για 16 άτομα, «Το κόβουμε σε 16 ίσα κομμάτια όταν είναι ακόμα ζεστό».

Αγκάλιασε ολόκληρα τα στήθη της κάνοντας στην αρχή κυκλικές και απαλές κινήσεις, για να δυναμώσει στη συνέχεια σιγά-σιγά τη πίεση. Η ανάσα του, που έγινε λίγο πιο βαριά, της γαργαλούσε το λαιμό, «μη σταματάς» του είπε…



ΥΓ. Η συνταγή είναι από το site της Αιμιλίας Βασιλοπούλου, www.all-diet.gr.

Μεταμεσονυχτιες σκεψεις

Το ρολοι στο pc δειχνει 01:35. Στο background ακουγεται το ''Κανενας πονος δεν ειναι αρκετος'' απο Razastarr. Τραγουδι αξιοπρεπες με νοημα και μαγευτικη μουσικη. Σε ταξιδευει...

''Κι γη φτανει την αυγη για να σου πει πως η σιωπη ενα πρωι σαν καρπος και αυτη θ' ανθισει...''

Τετοιες στιγμες ευχομαι να ειχα ενα φιλο, ενα πραγματικο φιλο ωστε να τις μοιραστω μαζι του αλλα που?... Ολοι οι ''φιλοι'' εχουνε χαθει. Κανεις τους δεν θελει πια να μιλαει με τις ωρες οπως παλια. Το μονο που θελουν ειναι να καθονται σε μια καφετερια ή σε ενα κλαμπακι και να λενε μαλακιες με τις ωρες. Δεν τους παρεξηγω. Ετσι εχουν μαθει, να φερονται τυποποιημενα σε μερη τυποποιημενα με διασκεδαση προκατ.

Τωρα ξεχασα και τι ηθελα να γραψω εξ αρχης!

Τελος παντων, θα παω εκει που παει το μυαλο μου...
Ι. Εκει, ή μαλλον σε αυτη παει το μυαλο μου. Και πιο συγκεκριμενα στην απουσια της.
Τρεις μηνες εχω να την δω. Με λυπη διαπιστωνω οτι τελικα ''ματια που δεν βλεπονται γρηγορα λησμονιουνται'' Δεν το προκαλεσα εγω αυτο, ο χρονος. Τι να τις κανεις τις φωτογραφιες οταν τον αλλο δεν μπορεις να τον αγγιξεις, να ακουσεις τη φωνη του, να μυρισεις το αρωμα του?
Σ' αυτη την συναντηση ειχα εναποθεσει πολλες ελπιδες κι ομως δεν εχει ερθει ακομα... Κι ουτε νομιζω να ερθει ποτε. Ονειρο ηταν και περασε. Και μην ακουω μαλακιες ''ξεχασε την'' ή καλοκαιρακι ερχεται θα βρεις αλλη''! Οποιος εχει νοιωσει αληθινα πραγματα για καποιον πρεπει να ξερει οτι δεν μπορεις σε μια στιγμη να βγαλεις τον αλλο απο τη ζωη σου. Δεν γινονται αυτα τα πραγματα.
Ομως γιατι βασανιζομαι με το να τη σκεφτομαι? Αδικος κοπος, εκεινη ειναι αλλου, δεν εχει χρονο ή ορεξη για αυτα (τωρα πια). Αλλα και να ερχοταν απο το πουθενα, τι θα γινοταν? Θα περναγαμε καθε μερα τελεια οπως πιστευα? Δεν νομιζω. Οχι οταν ολοι σου πιπιλανε το μυαλο οτι για να εχεις κοπελα πρεπει να εχεις λεφτα και να την βγαζεις εξω και να την κερνας και και και...
Οχι ρε πουστη μου, εγω σε αυτη την πλυση εγκεφαλου δεν υποκυπτω! Τι παει να πει ''ο αντρας πρεπει να εχει λεφτα αλλιως θα ειναι μπαγκουρι''? Που ζουμε? Τι παει να πει '' αν η κοπελα δεν βγαινει εξω και δεν την κερνας σε αφηνει''? Αν καποιος ειναι να κατσει μαζι σου θα κατσει ανευ χρηματων γιατι αλλιως αυτο δεν ειναι σχεση, ειναι πολυτελης βιζιτα!!

...

02:06. ''Λογια'' παλι απο Razastarr. Οπως καταλαβαινεται εχω μια ιδιαιτερη αδυναμια στους Razastarr... Τελευταιο τραγουδι και μετα μαλλον παω για υπνο.

''Τοσα λογια που μενουν βαθια, ακουσα πολλα μα λιγα ειδα μετα την καταιγιδα...''



Μεταμεσονυχτιες σκεψεις ή κραυγη μοναξιας....?

Φοιτητης λοιπον

Βγηκαν και τα αποτελεσματα των πανελληνιων...
Δεν κλαψανε μανουλες (οπως περιμενα) γιατι το σχολειο μου ειχε το μεγαλυτερο δεικτη επιτυχιας σε ολη την Ευβοια(!)
Και εγω βεβαια δεν εχω παραπονο. Με το διαβασμα που εριξα καλα τα πηγα. 13,8κατι εβγαλα.
Μια χαρα ειμαι. Αυτο σημαινει οτι μαλλον απο του χρονου θα γινω φοιτητης. Ειμαι σε σκεψεις εδω και μερες για το θεμα. Δεν ξερω ακομα τι θα κανω οταν θα ειμαι φοιτητης. Και να φανταστεις οτι το χειμωνα παρακαλαγα να περασω μπας και γινω φοιτητης και φυγω απο το κωλοχωρι που ζω!

Φοιτητης λοιπον, ευκολο να το λες δυσκολο να το κανεις. Τουλαχιστον κατ'εμε.
Αυτο σημαινει οτι δεν θα ξαναδω τους φιλους μου (φιλους? λεμε τωρα).Μονος σε μια πολη (5 εκατομμυριων μαλλον) χωρις κανενα γνωστο.
Αληθεια δυσκολο ξεκινημα. Για μενα. Ασε που δεν ξερω που να παω. Ευτυχως οι γονεις μου δεν εχουν τα κλασσικα κολληματα που εχουν αλλοι γονεις του στυλ: ''Αθηνα και παλι Αθηνα, για να σε εχουμε απο κοντα'' Εμ βεβαια, πως θα κανακευουν τον κανακαρη τους ή τη θυγατερα τους αν περασει στου διαολου τη μανα? Πως θα τους ελεγχουν με ποιους κανουν παρεα και τι ωρα γυριζουν σπιτι? Τελος παντων, αφου περασα εγω, τι με νοιαζουν οι αλλοι (λιγο σταρχιδιστης ακουγομαι αλλα τι να κανουμε, η αληθεια αυτη ειναι)?

Φοιτητης λοιπον και σαν προσεχως φοιτητης παρατηρησα επισης οτι πολλα ατομα εχουν πανικοβληθει για το τι σχολη θα δηλωσουν και σε ποια πολη θα πανε. Ελεος ρε γαμω το, πως κανετε ετσι? Πριν αρχισουν οι πανελληνιες λεγανε ολοι: ''αντε να τελειωσουν οι πανελληνιες μπας και χαλαρωσουμε λιγο'' και τωρα ακομα περισσοτερο αγχος! Φανταστειτε να κανουν και οικογενεια! Θα τους πεσουν τα μαλλια στο πρωτο χρονο!
Η αληθεια ειναι οτι και εγω εχω λιγο αγχος αλλα οχι για το που θα παω αλλα με ποιον ή μαλλον με ποια θα ειμαι. Τελος παντων ας τα αφησω αυτα τωρα και βλεπουμε για αυτα μετα.

Φοιτητης λοιπον και οχι ο μονος. Αυτο σημαινει, ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΣΧΟΛΕΙΟ!
Δεν ξερω αν ειναι καλο ή κακο, απλα το αναφερω.
Παντως πιστευω οτι ειναι λιγο μαλακια που τελειωσε το σχολειο και σε πολλους θα λειψει οπως εμενα για παραδειγμα!

Ας μην ξαναλεω ομως τα ιδια και τα ιδια.
Φοιτητης λοιπον και οπως το παρει κανεις, καλο ή κακο...

Υ.Σ Μαλλον καλο μου φαινεται! :)

No title

Δεν ειμαι Trendy!
Δεν ειμαι σκυλας!
Δεν ειμαι metalας!
Δεν ακουω Κιαμο οταν εχω νταλκαδες!
Δεν περιμενω μια καφετερια να παιξει μες το απογευμα metal!
Δεν εχω οδηγησει ποτε μου αμαξι και ουτε θελω (ακομα)!
Το ποδηλατο δεν ειναι μονο για μικρα παιδια!
Δεν φοραω το χειμωνα μπουφαν οχι επειδη θελω να το παιξω αντρας αλλα επειδη δεν κρυωνω!
Δεν προκειται να βγαινω με την κοπελα μου σε clubακια επειδη ειναι in!
To οτι ειμαι κοντος δεν σημαινει οτι ειμαι και αδυναμος!
Ναι, θεωρω τον Χατζηγιαννη ενα μαλακα και μισο και απεχθανομαι τα τραγουδια του!
Δεν εχω προβλημα με τους Αλβανους!
Ουτε με τους ομοφυλοφιλους!
Μισω τους φασιστες!
Αυτο ομως δεν με κανει αυτοματα κομμουνιστη!
Οι αρχαιοι ελληνες δεν ηταν ανωτεροι ουτε εξυπνοτεροι απο τους αλλους λαους!
Ουτε και οι νεολληνες!
Ο μαρμαρωμενος βασιλιας ηταν, ειναι και θα ειναι για παντα θρυλος!
Δεν θα παρουμε την Αγια Σοφια ΠΟΤΕ!
Φοραω οτι μου αρεσει και οχι οτι μου παει!
Ναι , αν ειχα παραπανω λεφτα θα επαιρνα καινουρια παπουτσια!
Μου τη σπανε οι περισσοτεροι φιλοι μου αλλα δεν τους το λεω!
Μου τη σπανε τα κλαρινα!
Με ενοχλει που οταν βγαινω βολτα με το mp3 ολοι με κοιταζουν σαν εξωγηινο λογω των ακουστικων!
Δεν θελω να βολευτω στο Δημοσιο, ητοι στρατος αστυνομια και να καθομαι ολη μερα!
Το ονειρο μου δεν ειναι να εχω ενα Evo 8 και μια ηλιθια γκομενα μεσα που το μονο που ξερει να κανει ειναι πιπες!
Με ενοχλει απιστευτα ο υπερκαταναλωτισμος!
Δεν θελω να περπαταω και να τριζει ο δρομος (μανα)!
Το οτι παιζω videο games δεν σημαινει οτι δεν εχω κοπελα!
Το οτι ειχα μακρια μαλλια δεν σημαινει οτι ειμαι και πουστης (κωλοχωριατες του κερατα)!
Το οτι δεν μισω τους Τουρκους δεν σημαινει οτι ειμαι και ανθελληνας!
Σκοπος της ζωης μου δεν ειναι (μονο) να κανω οικογενεια.
Δεν θελω να εχω πολλα λεφτα ποτε μου!
Δεν προσπαθω να αποδειξω τιποτα οταν σκοτωνω στο Counter-Strike ουτε οταν τρεχω και κουραζομαι με το ποδηλατο (πατερα)!
Δεν ειχα ποτε μου ουτε και εχω ιδιαιτερο αγχος με τις Πανελληνιες και τα αποτελεσματα τους! Η ζωη μου ουτε αρχιζει ουτε τελειωνει με αυτες!
Το οτι δεν πιστευω στο Θεο, οσο παραλογο και αν σας ακουγεται (θειοι) με κανει πιο λογικο απο εσας!
Το οτι εχω ενα Proficiency στα αγγλικα δεν σημαινει οτι μπορω να μεταφραζω τα παντα παλιοηλιθιοι!
Δεν μου αρεσει το πδοσφαιρο!
Δεν μου αρεσουν τα αμαξια ΚΑΘΟΛΟΥ!
Με την παρεα μου δεν θελω να μιλαω για μεταγγραφες ποδοσφαιριστων ουτε για κινητηρες αυτοκινητων!
Δεν ειμαι θυμα της μοδας!
Με τον κολλητο μου δεν μιλαμε για γκομενες αλλα για κοπελες!
Δεν μου αρεσει να καθομαι σε μια καφετερια και να ξυνω τα αρχιδια μου ολη μερα!
Δεν μου αρεσει να πινω καφε!
Το οτι παραγγελνω ice tea δεν σημαινει οτι ειμαι μικρο παιδακι! Απλα δεν μου αρεσει να πινω καφε!
Δεν μου αρεσουν οι μπυρες!
Δεν εχω καπνισει και ουτε θελω ποτε στη ζωη μου!
Οι metalαδες, οι hip-hopers, οι rockαδες και γενικα οσοι δεν ακουνε τσιφτετελο-pop και Trance δεν ειναι ουτε αντικοινωνικοι ουτε εξωγηινοι ουτε μαλακες, απλα διαφορετικοι και πιθανοτατα πιο εξυπνοι απο οσους ακουνε!
Απεχθανομαι τα καλλιστεια!
Οπως και την Πετρουλα!
Δεν κοιταω τον κωλο της καθε κοπελας στο δρομο!
Με ενοχλει αφανταστα να βλεπω διαφημισεις στους δρομους με λεπτες και ημιγυμνες γυναικες και γυμνασμενους και επισης ημιγυμνους ανδρες!

Μαθημα ζωης

Χθες πραγματοποιησα την 4 επισκεψη μου σε ενα πολυ γνωστο κλαμπ της Χαλκιδας.
Αν και δεν μου αρεσε το κλιμα, μπορω να πω οτι ηταν μια εμπειρια, ενα πραγματικο μαθημα ζωης.
Ολα αρχισαν μετα απο μια ωραια (λεμε τωρα) βολτα σε μια γνωστη καφετερια στις Αλυκες και αφου η παρεα ηθελε να συνεχισουμε τη εξοδο μας σε κανενα κλαμπ και για να μην γινω ο σπασικλας της παρεας συμφωνησα να παμε στο Μist.

Η εισοδος μπορω να πω οτι ηταν σχετικα φτηνη αλλα ο τροπος με τον οποιο σε κοιτουν τα βλαχακια που ονομαζονται ''πορτιερηδες'' ηταν απιστευτα ενοχλητικος. Λες και μου εκαναν χαρη που με αφησαν να τους δωσω τα λεφτα μου! Ολοι οι αμορφωτοι και οι αγενεις κανουν 3 μηνες γυμναστηριο και μετα πανε και γινονται πορτιερηδες!

Προσπερνωντας την υποδοχη που δεχτηκα εγω και η παρεα μου, μπηκαμε μεσα κατα τις 1:05. Σχετικα νωρις δηλαδη για ενα κλαμπ. Επαιζε μερικα πολυ γνωστα dance και electro κομματια απο τα οποια τα περισσοτερα μου αρεσαν.
Βεβαια ο χορος δεν ειναι το ατου μου για αυτο αρκεστηκα στο να κουνιεμαι μονος μου περα δωθε αφου κοντεψαν να με καψουν 3 (τρεις) ηλιθιοι με το κωλοτσιγαρο τους (που να τους μπει στο κωλο αναμμενο!).

Οι πελατες του μαγαζιου ηταν ενας trendy στρατος απο ηλιθια ρομποτακια που ηταν ολα ντυμενα ιδια. Οι αντρες το παιζανε σφιχτερμεν φορωντας κολλητα μπλουζακια και οι κοπελες την ειχαν δει μοντελα στην πασαρελα με κατι μινι ως τη μεση(!). Εκτος απο τον ιδιο τροπο ντυσιματος παρατηρησα και κατι αλλο που ηταν κοινο σε ολους, το τσιγαρο και το ποτο στο χερι. Ολοι σχεδον ηταν καπνιστες αλλα δεν με ενοχλουσε γιατι το μαγαζι ειναι ανοιχτο απο πανω και ετσι δεν ειχα τον καπνο συνεχεια γυρω μου.
Το στυλ ολων ηταν το γνωστο ''κανε στην μπαντα να περασω μη σε δειρω'' αφου περναγαν ολοι διπλα μου με ενα υφος...

Συνεχιζοντας την αναφορα μου στη μουσικη, μετα τα ωραια dance κομματια σειρα ειχαν τα ψευτο-dance τραγουδια της Βισση-Βανδη-Κιαμος ή δεν ξερω και εγω τι αλλο! Ρε μαλακες, αφου το πατε ωραια γιατι το γαματε με τις ελληνικουρες?
Ο ηχος μπορω να πω οτι ηθελε καποιες ρυθμισεις αφου τα μπασα με εκαναν να εχω τασεις να ξερασω το Gordon's μου (ναι, επεσα στα σκληρα!) και τα πριμα μου τρυπησαν τα αφτια στην κυριολεξια! Το αποκορυφωμα ομως δεν ηρθε πριν την εξοδο μας απο το κλαμπ οπου επαιξε ενα κρητικο-rap(?) με γελοιους στιχους τους οποιους η μνημη μου ευτυχως μπλοκαρε μια για παντα! Ειλικρινα εκεινη τη στιγμη ηθελα να βαρεσω το ον που τελουσε χρεη DJ!

Στην εξοδο μας ο πορτιερης με το γνωστο ψιλομυτικο υφακι του στυλ: ειμαι-ο-πιο-γαμω-της-πολης εσκασε στις κοπελες ενα ψευτικο χαμογελο. Εγω βεβαια ουτε που του χαρισα την καληνυχτα μου, ουτε καν το βλεμμα μου (πολυ που χεστηκε αλλα λεμε τωρα...)


Το συμπερασμα μου ειναι οτι ημουν λιγο σκληρος οταν εκρινα την μουσικη που παιζουν στα κλαμπ εκτος απο αυτο που πηγα χθες αφου επιβεβαιωσε τη θεωρια μου οτι τα κλαμπ παιζουν μουσικη αναλογα με τις καυλες του ιδιοκτητη και του μαλακα που νομιζει οτι ειναι DJ. Το προσωπικο και ιδιατερα οι πορτιερηδες ηταν αγενεστατοι με εξαιρεση 2-3 σερβιτορους που οταν σε εσπρωχναν κατα λαθος ελεγαν και κανενα συγγνωμη!

Το μαθημα που πηρα ειναι να μην κρινω κατι σκληρα αν δεν το εχω δει πρωτα. Μπορει και να χριζει χειροτερης κρισης!

Απεργια πεινας στην Πατησιων

Απεργια πεινας στην Πατησιων

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ Θ.ΤΕΝΕΖΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ 21-3-2009

Ανοικτή επιστολή πρός τον πρωθυπουργό Κ.Καραμανλή έστειλε ο Απεργός Πείνας Θεόδωρος Τενέζος.Η επιστολή κοινοποιήθηκε σέ όλους τούς πολιτικούς αρχηγούς,όπως και στόν Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Προς Πρωθυπουργό
κ.Κ.Καραμανλή
Αριθμ. Πρωτ. Κ2549/20-3-2009
Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,
Ονομάζομαι Θεόδωρος Τενέζος.
Το επάγγελμα μου είναι μικρομεσαίος επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στον χώρο του χάλυβα και συγκεκριμένα στην εμπορία, μεταποίηση και τοποθέτηση σιδηρού μπετόν για οικοδομές
Αυτοδημιούργητος!
Στον χώρο του χάλυβα από το 1989,εργαζομενος αρχικά σε μικρές οικοδομές και αργότερα σε μεγάλα τεχνικά έργα ανά την Ελλάδα ,συνεργαζόμενος με πολλές τεχνικές εταιρίες.
Το 2004 εξαγόρασα μια εταιρία εμπορίας σιδηρού (στον Ρεντη,στην βιομηχανική ζώνη του Ελαιώνα)που εμπορεύονταν αποκλείστηκα σίδηρο της χαλυβουργίαςSIDENOR,με κύκλο εργασίας 250 τόνους τον μήνα.
Μέσα σε 18 μήνες με πολύ κόπο και δουλειά ο κύκλος εργασίας έφτασε τους 1100 τόνους , δηλαδή ανάπτυξη 11% μηνιαίως.
Η επιχείρηση απασχολούσε 220-250 άτομα προσωπικό.
Το 2006 αισθανόμενος περιορισμό στην άνοδο της επιχείρησης μου από τις χαλυβουργίες και τους χονδρεμπόρους τους ,αποφάσισα να φέρω σίδερο από το το εξωτερικό (από χώρες της Ε.Ε.).Για αυτή μου την κίνηση ,που ήταν ενάντια στα συμφέροντα των χονδρεμπόρων και των χαλυβουργιών( διότι η τιμή του εισαγόμενου έπεφτε 80- 100 ευρώ /τόνο , πιο φθηνό ),το καρτελ του χάλυβα με προειδοποίησε μέσω επωνύμου μεγάλου χονδρεμπόρου να μην προβώ στην εισαγωγή.
Δεν συμμορφώθηκα στην εντολή τους και σε 2 μήνες με συλλογικό εμπάργκο μου κλείσανε την επιχείρηση, καταστρέφοντας εμένα, τον συνεταίρο μου και τους εργαζομένους μας.
Προσέφυγα στο νομοθετημένο όργανο του κράτους την Επιτροπή Ανταγωνισμού με καταγγελία από το 2006,για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης ,οικονομικής εξάρτησης και οριζοντίων συμπράξεων, δηλαδή καρτελ.
Η Επιτροπή Ανταγωνισμού αντί να προφυλάξει τόν καταγγέλλοντα, ως όφειλε, με σωρεία από παρανομίες και παραλείψεις πρόσφερε απλοχέρη και πλήρη κάλυψη στους καταγγελμένους ,δηλαδή τις 3 χαλυβουργίες και τους χονδρεμπόρους τους , παρά την επιβεβαίωση της καταγγελίας μας από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΤΕΕ) τον Ιούνιο του 2008.
Απελπισμένος κατάφυγα στους αρμοδίους υπουργούς κ. Φώλια και κ. Χατζηδάκη καθώς και στον υφυπουργό κ. Βλαχο, ζητώντας τα αυτονόητα, δηλαδή να λειτουργήσει η Ε.Α. σύμφωνα με τους νόμους του Ελληνικού κράτους και της Ε.Ε.
Η απάντηση που έλαβα ήταν σιωπηρά αρνητική και ο κύριος Βλάχος μου δήλωσε ?Εγώ αυτόν τον ογκόλιθο που λέγεται ΣΙΔΕΝΟΡ δεν μπορώ να τον μετακινήσω?!!
Με μεγάλη μου λύπη διαπιστώνω δυστυχώς ότι τα μεγάλα συμφέροντα εξουσιάζουν τις δομές και τους μηχανισμούς δικαιοσύνης του Ελληνικού κράτους ,καθώς και ότι έχουν επιβληθεί πλήρως στον πολιτικό κόσμο διαβρώνοντας τους θεσμούς και την έννοια της Δημοκρατίας.
Η αγανάκτηση και η απελπισία ως άνθρωπο και Έλληνα πολίτη με οδήγησε στην έσχατη μορφή διαμαρτυρίας μέχρι τέλους ,την Πολιτική Απεργία Πείνας.
Για 36η ημέρα βρίσκομαι έξω από τα γραφεία της Ε.Α.,Πατησιων 70 και Κοτσικα, καταγγέλλοντας την δομή του πολιτικό-οικονομικού συστήματος που μας έχει οδηγήσει ως πολίτες και ως χώρα στην απόγνωση, την φτώχια και τελικά την καταστροφή!
Κύριε Πρωθυπουργέ
Νιώθοντας στο πετσί μου για 36 ημέρες την απάθεια και την αδιαφορία, ακόμα και σε ανθρωπιστικό επίπεδο, για την ζωή μου από τον πολιτικό κόσμο, σας ζητώ:
Αν πραγματικά είστε γνήσιος πολιτικός άνδρας και αγαπάτε τον Ελληνικό λαό, καλέστε σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο και
-ζητήστε συγνώμη από τους Έλληνες πολίτες για την εξαθλίωση που έφτασε το Ελληνικό κράτος.
-αποτινάξετε τον ζυγό των μεγάλων συμφερόντων που σας κρατά δέσμιους
-και καλέστε ελεύθεροι πλέον τον Ελληνικό λαό να στηρίξει ένα καινούργιο ξεκίνημα, με την συμμετοχή αντιπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών, του πολιτικού κόσμου στο κοινοβούλιο , σε Πανεθνική συνδιάσκεψη με σκοπό να χτίσουμε όλοι μαζί ένα κράτος δικαίου και Ισονομίας χωρίς ταξικές και οικονομικές διαφορές.
Για να αντιμετωπίσουμε την επερχόμενη, οικονομική και πολιτική, κρίση από κοινού. Για το καλύτερο ΑΥΡΙΟ όλων μας!
Με πραγματική Αγάπη, Αθήνα 20-3-2009
Ο απεργός πείνας για 36η ημέρα
Θεόδωρος Τενεζος
Κοινοποίηση Προς:
Πρόεδρο Δημοκρατίας κ.Κάρολο Παπούλια Αριθμ. Πρωτ. 8/20-3-2009
Γεώργιο Παπανδρέου ΠΑΣΟΚ Αριθμ.Πρωτ.127/20-3-2009
Αλέξανδρο Τσιπρα ΣΥΡΙΖΑ Αριθμ. Πρωτ. 69966/20-3-2009
Γεώργιο Καραντζαφερη ΛΑΟΣ Αριθμ.Πρωτ. 1318/20-3-2009
Αλέκα Παπαρήγα ΚΚΕ Αριθμ.Πρωτ. 87/20-3-2009


Εκει εχουμε φτασει... σε αυτα τα χαλια... στο να καταστρεφονται ολοκληρες οικογενειες μονο και μονο επειδη εδω στην Ελλαδα ισχυει ακομα ο νομος των δυνατων που κοιτανε τα συμφεροντα τους. Που ζουμε;! Τα γεγονοτα μιλανε απο μονα τους οποτε δεν εχω τιποτα αλλο να προσθεσω. Απλα καντε ενα copy-paste το παραπανω γραμμα στο blog σας. Για να κανουμε οσο μπορουμε εμεις την δουλεια που δεν κανουν λογο των συμφεροντων τους τα μεσα μαζικης ενημερωσης.....